ΑΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΑΡΧΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ.

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΟΝΟΜΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΟΝΑΧΟΣ

Στους μοναχούς που υπόσχονται να ζουν ενάρετη ζωή επικράτησε η αλλαγή του ονόματός τους. Ο μοναχός αλλάζει το όνομά του για δύο σπουδαιότατους λόγους.
Πρώτος λόγος που αλλάζει το όνομα του κάποιος που γίνεται μοναχός είναι η απάρνηση ολοκληρωτικά της προηγούμενης ζωής και η συνεχής ενθύμηση της μεταβολής της, και δεύτερον, για να έχουμε παράδειγμα τον άγιο στην πορεία της ζωής μας, του οποίου φέρουμε το όνομα.
Η αλλαγή του ονόματος, μας βοηθά να ξεχνούμε το παρελθόν και συνεχώς υπενθυμίζει την μεταβολή που έγινε σ’ αυτόν που άλλαξε τον τρόπο της ζωής του και τις ανειλημμένες υποχρεώσεις, που οφείλει να εκπληρώνει με πολλή αγάπη και προθυμία.
Το όνομα είναι τόσο πολύ συνδεδεμένο με το πρόσωπο, ώστε να μη μπορούμε να ξεχωρίσουμε την προσωπικότητά μας από αυτό. Γι’ αυτό και η ενθύμηση του ενός φέρνει στην μνήμη το άλλο και η αναφορά στο ένα γίνεται ταυτόχρονα και προς το άλλο. Εφόσον έχουμε το παλιό όνομα υπάρχει αναπόσπαστη η μνήμη του παλαιού ανθρώπου, αντίθετα όταν ακούμε το νέο όνομα υπάρχει μνήμη του νέου ανθρώπου.
Επικράτησε να γίνεται η αλλαγή του ονόματος, για την ηθική δύναμη που έχει. Η αλλαγή όμως χάνει τη δύναμή της, όταν η θέλησή μας αδρανεί να εκτελεί και να εφαρμόζει τις υποσχέσεις, που υπενθυμίζει το νέο όνομα στους μοναχούς. Αυτό δε συμβαίνει, διότι ζει μέσα τους ο παλαιός άνθρωπος και αγαπούν περισσότερο αυτόν από τον νέο, γι’ αυτό και αδιαφορούν στις συνεχείς υπομνήσεις που γίνονται σ’ αυτούς όταν τους καλούν με το νέο όνομα.
Η αδιαφορία αυτή προς τις υποχρεώσεις, τις οποίες υπενθυμίζει στους μοναχούς το όνομα, μαρτυρεί την ύπαρξη ενός άλλου κακού, την αθέτηση της φωνής της συνειδήσεως. Διότι σε κάθε αθέτηση του καθήκοντος της νέας ζωής, που υπενθυμίζει πάντοτε το νέο όνομα, η συνείδηση επαναστατεί και διαμαρτύρεται, αλλά δεν εισακούεται, διότι κυριαρχεί ο παλαιός άνθρωπος, ο οποίος περιφρονεί τις αξιώσεις του νέου ανθρώπου, που εκφράζονται από τη φωνή της συνειδήσεως.
Η περιφρόνηση αυτή φθάνει μέχρι τέτοιο σημείο, ώστε και να αποδοκιμάζει τη φωνή της συνειδήσεως, ότι αξιώνει ανόητα και παράλογα, και στο τέλος της επιβάλλει τη σιωπή. Η κατάσταση αυτή μοιάζει με την πώρωση της συνειδήσεως.
Ο δε μοναχός που περιφρόνησε τη φωνή για την τήρηση των υποχρεώσεών του, αυτός έπαθε, ό,τι υποφέρουν όσοι έχουν πώρωση συνειδήσεως και αλλοίμονο σ’ αυτόν. Αυτός θα κατακριθεί, διότι δεν έζησε κατά Θεόν, και έβαλε το εγώ του και τη δική του γνώση πάνω από τη γνώση των Οσίων Πατέρων, και διότι δεν έκανε καλή προσφορά.
Πρόσφεραν στον Θεό θυσίες οι αδελφοί Κάιν και Άβελ, αλλά ο Κάιν δεν έκανε καλή προσφορά και αποδοκιμάστηκε από τον Θεό. Πρόσφερε ο Οζίας θυμίαμα στο Θεό με χρυσό θυμιατήριο, αλλά κατακρίθηκε, γιατί δεν έκανε καλή προσφορά. Και ο Σαούλ πρόσφερε θυσίες στο Θεό αλλά κατακρίθηκε και αποδοκιμάστηκε αυτός και ο οίκος του, γιατί δεν έκανε καλή προσφορά.
Πρόσφεραν και οι Ιουδαίοι θυσίες, αλλά ο Θεός τις αποδοκίμασε και έλεγε «μισεί αυτάς η ψυχή μου»· ώστε δεν είναι αρκετό για να ευαρεστήσει κάποιος το Θεό να προσφέρει μόνο θυσίες, δώρα και προσευχές, αλλά να κάνει καλή προσφορά δηλαδή να έχει συναίσθηση της ατέλειας και της αναξιότητάς του. Αλλά για -να υπάρχει τέτοια συναίσθηση απαιτείταιτέλεια αυταπάρνηση και υποταγή στις εντολές του Θεού, και ταπείνωση και αδιάλειπτη πνευματική εργασία.
Εάν λοιπόν μόνον έτσι προσφέρουμε επάξια θυσίες στο Θεό, πρώτη δε και μέγιστη θυσία του προσφέρουμε την καρδιά μας, πώς η θυσία και η προσφορά μας θα γίνουν ευπρόσδεκτες στον Θεό, όταν δεν είμαστε άξιοι να προσφέρουμε θυσία ευάρεστη, ούτε τα προσφερόμενα είναι ως προσφορά άξια για τον Θεό;
Γι’ αυτό μην επαναπαυόμαστε στις δεήσεις και προσφορές μας, εάν προηγουμένως δεν φροντίσουμε με πολλή επιμέλεια να κάνουμε τους εαυτούς μας άξιους πιστούς και τις θυσίες μας ευπρόσδεκτες στο Θεό. Γι’ αυτό βρίσκονται σε μεγάλη πλάνη όσοι νομίζουν ότι κάθε λατρεία και θυσία είναι ευάρεστες στο Θεό.
Λατρεία ευάρεστη και θυσία ευπρόσδεκτη στο Θεό είναι «πνεύμα συντετριμμένο και καρδία συντετριμμένη», και όχι πνεύμα υπερήφανο και αλαζονικό και καρδία άτεγκτη και εμπαθής.
Αυτά λοιπόν επιζητεί η αλλαγή του ονόματος κατά πρώτο λόγο. Κατά δε τον δεύτερο λόγο επιζητεί την υποχρέωση να έχει υπόδειγμα αρετής και τελειότητας τον βίο και το πολίτευμα του αγίου, του οποίου το όνομα φέρουμε, και σ’ όλη μας τη ζωή να αγωνιζόμαστε για να γίνουμε τέλειοι ακολουθώντας το παράδειγμά του. Το υπόδειγμα της αρετής του αγίου ενισχύει πάρα πολύ τον αγωνιζόμενο.
Απ’ αυτό διδάσκεται, να ταπεινώνεται ακόμα και εάν κατάγεται από βασιλική οικογένεια· μαθαίνει να υπομένει και εάν τα δεινά είναι αφόρητα· μαθαίνει ν’ αγαπά και αυτούς που τον μισούν· μαθαίνει να τιμά και αυτούς που τον προσβάλουν· μαθαίνει να ζει υπέρ των αδελφών και ν’ αποθνήσκει υπέρ του νόμου του Θεού και των θείων εντολών του· μαθαίνει να αγαπά την έσχατη θέση και χαίρεται στην αφάνεια. Και τί δεν μαθαίνει; Εάν απαριθμήσω ένα-ένα όσα μαθαίνουμε από το παράδειγμα τον αγίων, δεν θα με φθάσει ούτε ο χρόνος, ούτε το χαρτί για να τα αναφέρω.

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως 

ΑΦΘΑΡΤΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΒΙΡ

Το νεκρό σώμα του μεγάλου Ασκητή δεν έχει χάσει το φυσικό του χρώμα ούτε την ελαστικότητα του και διατηρεί ακόμη και τους μυς, το λίπος και τον υποδόριο ιστό. Τα πέλματα διατηρούν σταγόνες από ευώδες μύρο το όποιο συχνά είναι τόσο πολύ, που σε κάποια σημεία παρασύρει την επιδερμίδα.
Η Εκκλησία τιμά στις 30 Αυγούστου τη μνήμη του Αγίου Αλεξάνδρου Σβιρ και το άφθαρτο σώμα του συγκλονίζει τους πιστούς 483 χρόνια από την οσιακή Κοίμηση Του. Η μακρινή καταγωγή του Αγίου ήταν Φινλανδική, αλλά γεννήθηκε ως καρπός προσευχής των ευλαβών και πολυτέκνων γονέων του στο χωριό Μαντέρα της Βορειοδυτικής Ρωσίας και βαπτίσθηκε με το όνομα Αμώς, επειδή γεννήθηκε στη Μνήμη του Αγίου Προφήτη (15 Ιουνίου).
Από μικρός ήταν εγκρατής, απλός και φιλόπτωχος, τρεφόμενος μόνο με ψωμί και προσευχόμενος με αγρυπνίες. Κοντά στον ποταμό Σβίρ άκουσε μία φωνή: «Πήγαινε στη Μονή Βαλαάμ να αγωνισθής και αργότερα θα επιστρέψεις εδώ και θα κτίσεις Μοναστήρι και πολλοί θα σωθούν από σένα».
Το ι. λείψανο του ταπεινού Αγίου Αλεξάνδρου έμεινε άφθαρτο, μυροβλύζον και πηγή θαυμάτων, μέχρις ότου επικράτησε ο άθεος Κομμουνισμός στη Ρωσία. Τότε το «απήγαγαν» και το έκλεισαν στο «επιστημονικό εργαστήριο» της Ακαδημίας Πολέμου Πετρουπόλεως, για πειραματισμούς και στη συνέχεια το πέταξαν σε μια αποθήκη.
Αλλ’ «ου φέρει το μυστήριον έρευναναν πίστει μόνη τούτο δοξάζεται»! Ήδη το ι. λείψανο έχει επιστραφεί στην ι. Μονή του Αγίου από το 1998, όπου και πάλι μυροβλύζει και θαυματουργεί, «θαυμαστός ο θεός εν τοις Αγίοις Αντού» (Ψαλμ. 67, 36), «πάντοτε, νυν και αεί καί εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».

Πιστεύεται, ότι ο Θεός διατήρησε το Λείψανο σε τόσο θαυμαστή κατάσταση αφθαρσίας, διότι ο Άγιος Αλέξανδρος είναι ο μόνος Άγιος μετά τον Πατριάρχη Αβραάμ, ο όποιος αξιώθηκε επισκέψεως της Αγίας Τριάδος με μορφή τριών Αγγέλων. Κατά την διάρκεια αυτής της επισκέψεως, ή Αγία Τριάς μέχρι που άγγιξε τον Άγιο, και αυτό το άγγιγμα προφανώς ήταν που έκανε το σώμα του απρόσβλητο στην φθορά. Θαυμαστός ο Τριαδικός Θεός, ο ενδοξαζόμενος εν τοις Άγίοις Αυτού!

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: ΟΙ ΜΗΤΕΡΕΣ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΟΥΝ, ΝΑ ΛΕΝΕ ΠΟΛΛΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ

Οι μητέρες ξέρουν να αγχώνονται, να συμβουλεύουν, να λένε πολλά, αλλά δεν έμαθαν να προσεύχονται. Οι πολλές συμβουλές και υποδείξεις κάνουν πολύ κακό. 
Όχι πολλά λόγια στα παιδιά.
Τα λόγια χτυπάνε στ’ αυτιά, ενώ η προσευχή πηγαίνει στην καρδιά.

Ἅγιος Πορφύριος

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΟΛΑ ΟΣΑ ΚΑΝΟΥΜΕ


ΣΚΕΨΟΥ ΠΟΣΑ ΣΟΥ ΕΔΩΣΕ Ο ΘΕΟΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΑ ΖΗΤΗΣΕΙΣ


ΟΣΟΙ ΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΙ


Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!


ΟΔΗΓΗΣΟΝ ΜΕ, ΚΥΡΙΕ ΕΝ ΤΗ ΟΔΩ ΣΟΥ


Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ


ΜΗ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙΤΕ


Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑΣ

Πώς έγινε όμως αυτή η σύνδεση του Αγίου με τα χαμένα αντικείμενα; Η πίτα του Αγίου Φανουρίου είναι μια νηστίσιμη πίτα που φτιάχνεται στην μνήμη του Αγίου (27/08) και προσφέρεται στους πιστούς ως ευλογία. Συνήθως η Φανουρόπιτα παρασκευάζεται με επτά ή εννιά υλικά!

Σίγουρα είναι ένα έθιμο που ξεκίνησε από μια ευλαβική χειρονομία των πιστών (κυρίως από το γυναικείο φύλλο και το όνομα του έχει συνδεθεί με την εύρεση απολεσθέντων αντικειμένων αλλά και προσώπων) και δεν νομίζουμε ότι υποκρύπτει κάτι το αντικανονικό ή το άσχημο. Άλλωστε αν επρόκειτο για κάτι το οποίο αλλοίωνε την λατρευτική τάξη και ήταν αντίθετο με την εκκλησιαστική μας παράδοση, η εκκλησία είχε τον χρόνο και τον τρόπο να το διορθώσει και να το αποτρέψει.

“Ο νεοφανής Άγιος Φανούριος είναι, στη λαϊκή μας παράδοση, μέγας ευρετής απωλεσθέντων αντικειμένων. Αυτή ακριβώς η ιδιότητα δημιoύργησε το ιδιότυπο λατρευτικό υπόβαθρο της προσφοράς κατά την ημέρα της εορτής του (27 Αυγούστου) εθιμικών άρτων και γλυκισμάτων, τα οποία, αφού ευλογηθούν από τον ιερέα, μοιράζονται στους παρευρισκομένους.

Ο Φανούριος φανερώνει! Η λατρεία του Αγίου Φανουρίου φαίνεται ότι ξεκινά από τη Ρόδο, όπου κατά την παράδοση βρέθηκε η εικόνα του, όταν έσκαβαν σε ερείπια παλαιού ναού έξω από τα τείχη της πόλης. Ο Μητροπολίτης Ρόδου Νείλος (1355-1369) διάβασε την επιγραφή “Άγιος Φανούριος”. Παρίστανε ένα νέο ντυμένο με στρατιωτική ενδυμασία, που κρατούσε σταυρό με λαμπάδα και ήταν πλαισιωμένος από 12 σκηνές του μαρτυρίου του. Ο Μητροπολίτης καθιέρωσε ημερομηνία εορτής του Αγίου την ημέρα εύρεσής του.

Από τη Ρόδο η λατρεία του εξαπλώθηκε στα κοντινά νησιά και κυρίως στην Κρήτη, όπου υπάρχουν σήμερα τρία σπουδαία μοναστήρια και δεκάδες ναοί στα οποία τιμάται .

Στην προσφορά άρτων και γλυκισμάτων προς τον Άγιο Φανούριο και πιο συγκεκριμένα η Φανουρόπιτα, παρασκευάζεται “για να συγχωρέσει ο Θεός την μάνα του Αγίου”. Η παράδοση που σχηματίστηκε, στην άγνωστη βιογραφία του είναι ότι: η Μητέρα του ήταν αμαρτωλή. Ήταν λέει η παράδοση σκληρή, άπονη και αυστηρή με τους φτωχούς και τους συμπεριφερόταν πολύ σκληρά και απάνθρωπα. Μάλιστα για τον αμετανόητο χαρακτήρα της πήγε στην κόλαση. Προσπάθησε να τη σώσει ο γιος της, αλλά η κακία της δεν τον άφησε.!

Τότε ο Άγιος Φανούριος ζήτησε μια χάρη: Να μην πηγαίνουνε πράμα γι’ αυτόν, μόνο για τη μάνα του για να λένε να την συγχωρέσει ο Θεός…”

Οι παραλλαγές της παράδοσης για την αμαρτωλή μητέρα του Αγίου Φανουρίου που ακούγονται σ’ όλη την Ελλάδα είναι δεκάδες. Ακόμη και ως ειδωλολάτρης που δεν ασπάστηκε το Χριστιανισμό αναφέρεται. Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης σημειώνει στο διήγημά του “Γουτού Γουπατού” – χωρίς να αναφέρει τίποτα περισσότερο : “Όσοι επικαλούνται τον Άγιο Φανούριον οφείλουν να λέγουν: Θεός σχωρέσ’ τη μητέρα του Αγίου Φανουρίου. Θεός σχωρέσ’ την.” (Νίκος & Μαρία Ψιλάκη, “Το ψωμί των Ελλήνων και τα γλυκίσματα της λαϊκής μας παράδοσης”)

“Τον Άγιο Φανούριο έκανε αρκετά δημοφιλή η παρήχηση του ονόματός του προς το φαίνω, φανερώνω. Είναι ο Άγιος που φανερώνει τα χαμένα ζώα ή πράγματα κ.α. Εννοείται ότι το αίτημα συνοδεύεται και με ορισμένα τάματα. Π.χ. οι άνθρωποι όταν έχουν πράγμα χαμένο τάζουν: Άγιε μου Φανούριε, φανέρωσέ μου το… και θα σου κάνω μια Φανουρόπιτα για την ψυχή της μάνα σου! Ύστερα βρίσκουν αυτό που έχασαν. Τότε κάνουν μια Φανουρόπιτα και τη μοιράζουν στον κόσμο λέγοντας: “Πάρτε να σ’χωρέστε” (δηλαδή τη μάνα του Αγίου). 

“Για τον Άγιο Φανούριο ο λαός μας λέει πολλά. “Είναι ο Άγιος”, λένε “που φανερώνει τα κλεμμένα ζα και τα χαμένα πράγματα”. Σε άλλους τους φανερώνει τον καλό δρόμο. “Του φέγγει”, λέει ο λαός για κάποιον που πάει καλά στην ζωή του. “Του φέγγει ο Άγιος Φανούριος”. Γι’ αυτό στις εικόνες παριστάνεται να κρατάει στο χέρι κερί αναμμένο και να φωτίζει. ” (Βασίλη Λαμνάτου, “Οι μήνες στην αγροτική και ποιμενική ζωή του λαού μας”)

“Στην Κύπρο, στην Κρήτη και σε άλλες περιοχές, ο Άγιος μπορεί να φανερώσει στην κάθε ανύπαντρη κοπέλα το μέλλοντα σύζυγό της! “Οι ανύπαντρες κοπέλες που θέλουν να παντρευτούν ετοιμάζουν φανουρόπιτα για να φανερωθεί ο υποψήφιος γαμπρός”.
Στη Σκιάθο “πίτα στον Άγιο τάζουν και οι γυναίκες που τον παρακάλεσαν να τους φανερώσει το γαμπρό που θα κάμουν στην κόρη τους”.

Στη Φλώρινα, η φανουρόπιτα (που την πάνε οι ελεύθερες κοπέλες στην εκκλησιά) χρησιμοποιείται ως μέσον με ένα κομμάτι που βάζουν κάτω απ’ το προσκέφαλο για να τις φανερώσει ο Άγιος στον ύπνο τους το μέλλοντα σύζυγο. 

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 479 Π.Χ: Η ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΑΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΥΚΑΛΗ

Σαν σήμερα 27 Αυγούστου του 479 π.Χ. (για άλλους στις 10 Σεπτεμβρίου) έγινε στις Πλαταιές η μεγάλη, ένδοξη για τους Έλληνες μάχη, που στάθηκε η τελευταία των μηδικών πολέμων στην αρχαία Ελλάδα.
Μετά από την ατυχία του στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, ο Ξέρξης, αφήνοντας το Μαρδόνιο στη Θεσσαλία, έφυγε για την Περσία. Ο Μαρδόνιος προσπάθησε να συνεννοηθεί με τους Αθηναίους, προτείνοντάς τους να συμμαχήσουν μαζί του με διάφορα ανταλλάγματα. Οι Αθηναίοι όμως αρνήθηκαν περήφανα κι έτσι ο Μαρδόνιος με τους 300.000 στρατιώτες του στρατοπέδευσε στην κοιλάδα του Ασωπού, κοντά στις Πλαταιές.
Με αρχηγό το Σπαρτιάτη Παυσανία, οι ελληνικές δυνάμεις συγκεντρώθηκαν στην Ελευσίνα (110.000 Έλληνες ή, σύμφωνα μ’ άλλους ιστορικούς, μόνο 37.000). Με τον στρατό των Σπαρτιατών είχαν ενωθεί κάπου 3.000 Μεγαρίτες και αργότερα 8.000 Αθηναίοι. Πίσω από τους Σπαρτιάτες ακολουθούσαν πολλές χιλιάδες από την Πελοπόννησο. Κι όσο προχωρούσαν προς τη Βοιωτία, στρατός όλο και μεγάλωνε, ώσπου έφθασε στις Πλαταιές.
Ο Μαρδόνιος που είχε τριακόσιες χιλιάδες πολεμιστές – τριπλάσιους από τους Έλληνες κι ίσως και πιο πολλούς, όταν έμαθε ότι οι Έλληνες έρχονταν να τον συναντήσουν, ανάπτυξε το στρατό του στην κοιλάδα του Ασωπού ποταμού. Αν οι Έλληνες έμπαιναν στην κοιλάδα, θα έστελνε εναντίον τους το ιππικό και τότε η νίκη του θα ήταν σίγουρη.
Μα οι Έλληνες δεν ήταν κουτοί. Συγκέντρωσαν τις δυνάμεις τους στους πρόποδες του Κιθαιρώνα και περίμεναν.
Ο Μαρδόνιος, ίσως για να τους αναγκάσει να μπουν στη μάχη, έστειλε έναντίον τους κάπου δυο χιλιάδες ιππείς, στο κέντρο του μετώπου όπου βρίσκονταν οι Μεγαρίτες. Εκείνοι δυσκολεύτηκαν ν’ αποκρούσουν την επίθεση του Περσικού ιππικού και ζήτησαν βοήθεια. Τρακόσιοι εθελοντές Αθηναίοι έτρεξαν να τους βοηθήσουν, μπήκαν με ορμή στη μάχη κι όταν σκότωσαν τον αρχηγό των Περσών καβαλάρηδων, τον Μασίστιο, οι άλλοι τρομοκρατήθηκαν και υποχώρησαν με πολλές απώλειες. Μα οι Έλληνες δεν τους ακολούθησαν στην κοιλάδα για να μην πέσουν στην παγίδα του Μαρδόνιου.
Δώδεκα ολόκληρες μέρες πέρασαν χωρίς να αρχίσει η μάχη. Ο Μαρδόνιος περίμενε να επιτεθούν πρώτοι οι Έλληνες κι όταν πια έχασε την υπομονή του, στις 4 Αυγούστου του 479 π.Χ. επιτέθηκε αιφνιδιαστικά.
Χιλιάδες ιππείς όρμησαν εναντίον των Ελλήνων, με άγριες κραυγές. Οι Έλληνες οπισθοχώρησαν για ν’ αμυνθούν στους λόφους του Κιθαιρώνα, μα δεν είχαν συνεννοηθεί καλά. Ακολούθησε μια σύγχυση και οι Αθηναίοι αντί να γυρίσουν πίσω, προχώρησαν προς την κοιλάδα. Έτσι, οι Σπαρτιάτες με τους Πελοποννήσιους έμειναν μόνοι τους.
Οι Πέρσες, που δεν πήραν είδηση τους Αθηναίους γιατί τους έκρυβε ένας λόφος, επιτέθηκαν όλοι μαζί εναντίον των Σπαρτιατών. Ύστερα από υπεράνθρωπη προσπάθεια οι Σπαρτιάτες ταμπουρώθηκαν σ’ ένα λόφο, Κοντά στο ναό του Ηρακλή. Χιλιάδες βέλη σφύριζαν γύρω τους αλλά δεν είχαν πολλά θύματα, γιατί είχαν κρυφτεί πίσω από τις πέτρες. Και, σ’ αυτή την ανώμαλη περιοχή, δεν μπορούσαν ν’ ανέβουν τ’ άλογα κι έτσι θ’ αντιμετώπιζαν μόνο το Περσικό πεζικό.
Πρώτοι οι Τεγεάτες αποφάσισαν ν’ αφήσουν την άμυνα και να επιτεθούν. Ακολούθησαν οι Σπαρτιάτες. Άγριοι, σκληραγωγημένοι και ανδρείοι πολεμιστές, όρμησαν εναντίον των Περσών και χωρίς δυσκολία έσπασαν τη γραμμή τους. Σαν στάχια που τα θερίζει το δρεπάνι έπεφταν νεκροί οι πολεμιστές του Μαρδόνιου. Κι όταν οι Σπαρτιάτες προχώρησαν προς την κοιλάδα, για να τους αντιμετωπίσουν οι έντρομοι οι Πέρσες σχημάτισαν ένα τείχος με τις ασπίδες τους.
Αλλά, αυτό δεν ήταν μεγάλο εμπόδιο για τους Σπαρτιάτες. Μπήκαν ανάμεσα στο τείχος των ασπίδων και συνέχισαν την άγρια σφαγή. Ο πανικός κυρίευσε σ’ όλο το μέτωπο τους Πέρσες και άρχισαν να τρέχουν για να σωθούν.
Μόνοι τους σχεδόν οι Σπαρτιάτες, κατάφεραν να συντρίψουν μια ολόκληρη στρατιά! Από τις τριακοσιες χιλιάδες Πέρσες πολεμιστές, γλύτωσαν κάπου πενήντα χιλιάδες! Και αυτούς τους γλίτωσε η νύχτα και η κούραση των Σπαρτιατών.
Οι Σπαρτιάτες κατάφεραν να σπάσουν την τελευταία αντίσταση των Περσών, καθώς είχαν συγκεντρώσει ένα πυκνό ανθρώπινο τείχος γύρω από το Μαρδόνιο. Στην ορμή των Ελλήνων διαλύθηκε το τείχος και βρήκε οικτρό θάνατο και ο ίδιος ο Μαρδόνιος. Η συντριβή των Περσών ήταν ολοκληρωτική.
Ένας από τους Αιγινήτες πολεμιστές που πήραν μέρος στη μάχη των Πλαταιών και ονομαζόταν Λάμπων, όταν είδε νεκρό το Μαρδόνιο, είπε στον Παυσανία:
- Πήρατε μεγάλη εκδίκηση εσείς οι Σπαρτιάτες σήμερα, για το θάνατο του βασιλιά σας και των τριακοσίων πολεμιστών σας στις Θερμοπύλες. Τ’ όνομά σου γι’ αυτό το κατόρθωμα θα μείνει αθάνατο στην ιστορία. Αλλά, σου μένει ακόμη να κάνεις κάτι άλλο για να εκδικηθείς την ατίμωση του Λεωνίδα. Να κόψεις το κεφάλι του Μαρδονίου και να το στήσεις πάνω σ’ ένα κοντάρι, όπως έκανε και κείνος με το κεφάλι του νεκρού βασιλιά σας.
- Σ’ ευχαριστώ για τη συμβουλή σου Αιγινήτη, του απάντησε ήρεμος και περήφανος ο Παυσανίας. Ξέχασες όμως ότι τέτοιες πράξεις τις κάνουν οι βάρβαροι και όχι οι Έλληνες. Οι Σπαρτιάτες έχουν μάθει να σέβονται τους νεκρούς και να μη τους ατιμάζουν, έστω και αν είναι οι χειρότεροι και πιο μισητοί εχθροί τους. Έτσι τελείωσε η μεγάλη και κρίσιμη αυτή μάχη. Στις Πλαταιές διαλύθηκε μαζί με το στρατό του Μαρδόνιου και το τελευταίο όνειρο του Ξέρξη να κυριεύσει την Ελλάδα!
Από τότε η πόλη των Πλαταιών κηρύχτηκε ιερή και απαραβίαστη και, αφού ξαναχτίστηκε με τη βοήθεια των Αθηναίων, έζησε μέχρι τα χρόνια του πελοποννησιακού πολέμου ειρηνικά και ήσυχα. Οι Πλαταιείς, για την αντρεία που έδειξαν, τιμήθηκαν με βραβείο αντρείας και πήραν και χρηματική αμοιβή 80 τάλαντα.
Ένα μνημείο σε σχήμα χάλκινων φίδων (Στήλη των Όφεων) δημιουργήθηκε από περσικά όπλα, τα οποία έγιναν λάφυρα των Ελλήνων μετά τη λεηλασία στους Δελφούς. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το μνημείο συμβόλιζε τη συμμετοχή όλων των ελληνικών πόλεων-κρατών στο πόλεμο. Οι περισσότερες στήλες βρίσκονταν στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης, τις οποίες πρόσεχε ο Κωνσταντίνος ο Μέγας.

Η νίκη στη ναυμαχία της Μυκάλης

Την ίδια μέρα που οι Πέρσες ηττήθηκαν στις Πλαταιές, υπέστησαν άλλη μια ήττα στη Μυκάλη της Ιωνίας. Ενώ ο ελληνικός στόλος, κάτω από τις διαταγές του Σπαρτιάτη Λευτυχίδη βρισκόταν στη Δήλο, τρεις άνδρες έφτασαν από τη Σάμο με ένα μήνυμα· οι άνδρες αυτοί ήταν ο Λάμπωνας, γιος του Θρασυκλή, ο Αθηναγόρας, γιος του Αρχεστρατίδη, και ο Ηγησίστρατος, γιος του Αρισταγόρα, που είχαν σταλεί από τους Σαμίους κρυφά από τους Πέρσες και το Θεομήστορα, το γιο του Ανδροδάμαντα, τον οποίο είχαν ορίσει οι Πέρσες τύραννο. Αυτοί, λοιπόν, παρουσιάστηκαν στους διοικητές του στόλου κι ο Ηγησίστρατος τους έκανε έκκληση με κάθε είδους επιχειρήματα, δηλώνοντας ότι η θέα και μόνο του ελληνικού ναυτικού θα ήταν αρκετή ενθάρρυνση, για να εξεγερθούν οι Ίωνες κι ότι οι Πέρσες δε θα τολμούσαν να αντισταθούν ή, αν το έκαναν, θα έδιναν στους Έλληνες ένα έπαθλο πιο πολύτιμο απ’ οποιοδήποτε είχαν ελπίδα να κερδίσουν ποτέ. Έπειτα, στο όνομα όλων των κοινών Θεών, τους παρότρυνε να σώσουν τους Ίωνες, που είχαν ίδιο αίμα μ’ αυτούς, από τη σκλαβιά και να διώξουν τον ξένα. Και πρόσθεσε: «Θα είναι αρκετά εύκολο, γιατί τα περσικά πλοία είναι αδέξια και πολύ κατώτερα από τα δικά σας. Επιπλέον, αν μας υποψιάζεστε για προδότες, είμαστε πρόθυμοι παραδοθούμε ως όμηροι και να πλεύσουμε μαζί σας».
Το καλοκαίρι του 479 π.Χ., οι Έλληνες συνάντησαν τον στρατό του Μαρδόνιου στη μάχη των Πλαταιών. Παράλληλα, ο ελληνικός στόλος έπλευσε στη Σάμο, όπου κατέστρεψε τα απομεινάρια του περσικού στόλου. Οι Πέρσες μετέφεραν, τότε, τον στόλο τους στη Μυκάλη, όπου υπήρχε περσικό πεζικό. Ο Λεωτυχίδης, αρχηγός του ελληνικού στόλου, αποφάσισε να επιτεθεί στους Πέρσες. Αν και οι Πέρσες πρόβαλαν σθεναρή αντίσταση, οι βαριά τεθωρακισμένα Έλληνες οπλίτες αποδείχθηκαν ανώτεροι στον αγώνα, και ανάγκασαν τους Πέρσες να υποχωρήσουν στο στρατόπεδό τους. Τότε οι Ίωνες επιτέθηκαν στο Περσικό στρατόπεδο και κατέσφαξαν τους Πέρσες ενώ τα περσικά πλοία καταλήφθηκαν και πυρπολήθηκαν από τον ελληνικό στόλο. Η καταστροφή του περσικού στόλου στη Μυκάλη, σε συνδυασμό με την ήττα του Μαρδόνιου στις Πλαταιές, η οποία έγινε την ίδια μέρα, έφεραν το τέλος της περσικής εισβολής στην Ελλάδα.
Μετά τη μάχη των Πλαταιών και τη ναυμαχία της Μυκάλης αρχίζει μια νέα φάση των Περσικών πολέμων, όπου την υπεροχή έχουν οι Έλληνες.


Εντυπωσιακή αναπαράσταση της μάχης στις Πλαταιές



ΑΓΙΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ


ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ "ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ" ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ «ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ
Ή ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
-          Περίληψη κανονικο-δογματικής μελέτης –
Του Κυριάκου Κυριαζόπουλου,
καθηγητή (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου
στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ.

               
Η Ψευδο-Σύνοδος της Κρήτης εισήγαγε «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά για τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν, την Παναίρεση του Οικουμενισμού.
Ο Οικουμενισμός, Διαχριστιανικός και Διαθρησκειακός, είναι Νεο-γνωστικισμός ή Θρησκευτικός Συγκρητισμός, και αναμειγνύει την Ορθοδοξία με αιρέσεις, με θρησκεύματα, με φιλοσοφικά συστήματα, με τον Σατανισμό. Τον πολέμησαν σθεναρά οι Απόστολοι, όπως ο Ιωάννης και ο Παύλος, και οι Πατέρες των πρώτων χριστιανικών αιώνων, όπως ο Άγιος Ειρηναίος, Επίσκοπος Λουγδούνου (σημερινής Λυών της Γαλλίας) στο έργο του «Έλεγχος και Ανατροπή της Ψευδωνύμου Γνώσεως». Διότι ανατρέπει συνολικά την Ορθόδοξη πίστη, μέσω της αντιπατερικής ή μεταπατερικής θεολογίας, η οποία αλλοιώνει τους θεολογικούς όρους με δαιμονικές και ορθολογιστικές ερμηνείες τους.
                Η λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη ή Πανορθόδοξη Σύνοδος» δεν είναι Ορθόδοξη Σύνοδος, αλλά Ψευδο-Σύνοδος. Τούτο σημαίνει ότι δεν είναι έγκυρη, ούτε αυτοδικαίως άκυρη, αλλά είναι ακυρώσιμη, ήτοι μπορεί να ακυρωθεί από μια όντως Ορθόδοξη Πανορθόδοξη Σύνοδο, η οποία μπορεί ενδεχομένως να συγκληθεί στο μέλλον. Αυτή η Ψευδο-Σύνοδος συγκλήθηκε ουσιαστικά από το Υπουργείο Εξωτερικών  των ΗΠΑ δια στόματος της κυρίας Ελισάβετ Προδρόμου, αξιωματούχου του ίδιου Υπουργείου και Ειδικής Συμβούλου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην εν λόγω Ψευδο-Σύνοδο.

                Οι λόγοι για τους οποίους η λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη ή Πανορθόδοξη Σύνοδος» είναι Ψευδο-Σύνοδος είναι οι ακόλουθοι:
1 – Δεν καταδίκασε την Παναίρεση του Οικουμενισμού, αλλά την εισήγαγε «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά για τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν.
2 – Στην Ψευδο-Σύνοδο δεν συμμετείχαν όλες οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, αλλά μόνον δέκα (10), που εκπροσωπούν μόνο το ένα τρίτο (1/3) των Ορθοδόξων πιστών, ενώ τέσσερις (4) Αυτοκέφαλες δεν συμμετείχαν που εκπροσωπούν τα δύο τρίτα (2/3) των Ορθοδόξων.
3 – Η Ψευδο-Σύνοδος συγκλήθηκε χωρίς έγκυρη απόφαση σύγκλησης, δηλ. κατά παράβαση της πάγιας αρχής της ομοφωνίας στη συνεργασία των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, δεδομένου ότι δεν υπογράφηκε από το Πατριαρχείο Αντιοχείας.
4 – Λειτούργησε χωρίς έγκυρο κανονισμό, δηλ. κατά παράβαση της πάγιας αρχής της ομοφωνίας στη συνεργασία των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, δεδομένου ότι δεν υπογράφηκε από το Πατριαρχείο Αντιοχείας.
5 – Είχε, μη έγκυρα, στην ημερήσια διάταξή της ως θέματα το σχέδιο κειμένου «Το μυστήριον του γάμου και τα κωλύματα αυτού», το οποίο δεν είχε υπογραφεί από τα Πατριαρχεία Αντιοχείας και Γεωργίας στη Σύναξη των Προκαθημένων του Σαμπεζύ του Ιανουαρίου 2016, όπως και τα λοιπά πέντε (5) σχέδια κειμένων τα οποία δεν είχαν υπογραφεί από το Πατριαρχείο Αντιοχείας, δηλ. κατά παράβαση της πάγιας αρχής της ομοφωνίας στη συνεργασία των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών.
6 – Μέλη με αποφασιστική ψήφο στην Ψευδο-Σύνοδο δεν ήταν οι συμμετέχοντες Αρχιερείς, αλλά οι δέκα (10) Αυτοκέφαλες Εκκλησίες [τόσο κατά το πρότυπο του Συνεδρίου Εκκλησιών της Κωνσταντινούπολης του 1923 επί Πατριάρχη Μελετίου Δ΄ (Μεταξάκη), το οποίο επέτρεψε στις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες να εισάγουν καινοτομίες (νέου εορτολογίου, δευτέρου γάμου κληρικών κλπ.) όσο και κατά το πρότυπο του λεγόμενου Παγκοσμίου Συμβουλίου «Εκκλησιών], ενώ όλα τα είδη Ορθοδόξων Συνόδων έχουν ως μέλη τους μόνον Αρχιερείς με αποφασιστική ψήφο, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και κατά το κοινό Ορθόδοξο Κανονικό Δίκαιο. Τούτο συνιστά εκκλησιολογική αίρεση.
7 – Η Ψευδο-Σύνοδος αυτοαναγορεύθηκε σε ανώτατη αυθεντία σε θέματα πίστης, πράγμα το οποίο συνιστά αίρεση, ενώ η ανώτατη αυθεντία σε σχέση με το απλανώς θεολογείν (ή το αλάνθαστο σε θέματα πίστης) ανήκει μόνο στο Σώμα της Εκκλησίας (δηλ. στις Συνόδους των Συνοδικών Αρχιερέων, εφόσον οι αποφάσεις τους σε θέματα πίστης εκ των υστέρων εγκρίνονται από τους λοιπούς Αρχιερείς και γίνονται δεκτές από τους λοιπούς κληρικούς, τους μοναχούς και τους λαïκούς, σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και το κοινό Ορθόδοξο Κανονικό Δίκαιο.
8 – Στις «συνοδικές» (ή δεσμευτικές) αποφάσεις της η Ψευδο-Σύνοδος απαρνήθηκε την Ορθόδοξη μέθοδο επιστημονικής θεολογίας, και υιοθέτησε την αντιπατερική ή μεταπατερική δαιμονική θεολογία, η οποία συνδυάζει την αλήθεια με το ψεύδος, ως μέθοδο δήθεν «Ορθόδοξης» θεολογίας στα πλαίσια της Νέας Εποχής, καθ’ υπόδειξη του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ δια στόματος της ανωτέρω αναφερόμενης κυρίας Ελισάβετ Προδρόμου.
9 – Η συμμετοχή στην Ψευδο-Σύνοδο όχι του Κανονικού Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίου, αλλά του Ιερώτατου Αρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Θεοφίλου, ο οποίος εξελέγη αντικανονικά στον Πατριαρχικό Θρόνο Ιεροσολύμων, διότι αντικανονικώς και αυθαιρέτως η λεγόμενη «Πανορθόδοξη Αγία και Ιερά Σύνοδος» αποφάσισε στις 24-5-2005 την έκπτωση του Κανονικού Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίου, κατόπιν πολιτικής παρέμβασης, χωρίς κατηγορητήριο και χωρίς δίκη, και χωρίς να υφίσταται κανονική παραίτησή του από τον Πατριαρχικό Θρόνο.
10 – Ο Κανονικός Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίος, με το υπ’ αριθ. 86/20-6-2015 Διάγγελμά του προς το Ποίμνιό του, τους Αγιοταφίτες, τους Προκαθημένους των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών και το Χριστεπώνυνο Πλήρωμα της ανά την Οικουμένη Ορθοδοξίας, καθιστά σαφές ότι καταψηφίζει τις αποφάσεις της Ψευδο-Συνόδου, οι οποίες εισάγουν «συνοδικώς» την Παναίρεση του Οικουμενισμού, και κατά συνέπεια, 1) δεν είναι έγκυρη η θετική ψήφος για τις εν λόγω αποφάσεις του Αρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Θεοφίλου, ο οποίος εξελέγη αντικανονικά στον Πατριαρχικό Θρόνο Ιεροσολύμων, αλλά είναι έγκυρη η αρνητική ψήφος του Κανονικού Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίου, και 2) δεν ελήφθησαν εγκύρως οι αποφάσεις της Ψευδο-Συνόδου, διότι δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των δέκα (10) Αυτοκεφάλων που συμμετείχαν στην εν λόγω Ψευδο-Σύνοδο (όπως ορίζει ο, κατά τα ανωτέρω, μη έγκυρος Κανονισμός της), δεδομένου ότι ο Κανονικός Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίος καταψήφισε τις αποφάσεις της ίδιας Ψευδο-Συνόδου.

                Η Παναίρεση του Οικουμενισμού εισήχθη «συνοδικώς» μέσω της δογματικής απόφασης της Ψευδο-Συνόδου με τον τίτλο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον». Αυτή η δογματική απόφαση αλλοιώνει δογματικά τα άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως Νικαίας – Κωνσταντινουπόλεως «Και εις το Πνεύμα το Άγιον … το εκ του Πατρός εκπορευόμενον», «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν» και «Ομολογώ έν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών». Διότι:
Α - Αναγνωρίζει τον Παπισμό ως Εκκλησία εντασσόμενη στο «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν», χωρίς οι εκπρόσωποι και οι οπαδοί του να μετανοήσουν για τις πλάνες τους, το μη προβλεπόμενο στην Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και στο Ορθόδοξο Κανονικό Δίκαιο  «δογματικό» πρωτείο επισκοπικής εξουσίας επί όλης της Εκκλησίας, το filioque (που έχει καταδικαστεί από την Η΄ Οικουμενική Σύνοδο και το οποίο έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το άρθρο της Πίστεως «Και εις το Πνεύμα το Άγιον… το εκ του Πατρός εκπορευόμενον…», τη σχολαστική νεοπλατωνική αυγουστίνεια θεολογία η οποία δεν έχει καμία σχέση με την Ορθόδοξη Πνευματικότητα της θεραπευτικής μεθόδου της κάθαρσης – φωτισμού – θέωσης κλπ
Β – Αναγνωρίζει, μαζί με τον Παπισμό, και τις λοιπές αιρέσεις, Μονοφυσίτες, Παλαιοκαθολικούς, Αγγλικανούς και λοιπούς Προτεστάντες ως Εκκλησίες εντασσόμενες στο «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν».
Γ – Αναγνωρίζει το Παγκόσμιο Συμβούλιο των «Εκκλησιών», τα κείμενά του και τους σκοπούς του, ήτοι:
1) Ότι εν λόγω Παγκόσμιο Συμβούλιο είναι «Αδελφότητα Εκκλησιών», στη βάση της ισότητας ως προς την κατεχόμενη από αυτές θεολογική αλήθεια (αρθ. 1 Καταστατικού ΠΣΕ). Και
2) ότι οι «Εκκλησίες – μέλη του» (12 Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες και περίπου 340 Προτεσταντικές «Εκκλησίες») έχουν στόχο την ορατή ενότητά τους, η οποία είναι διαφορετική από την ενότητα εν Χριστώ των Ορθοδόξων Εκκλησιών (αρθ. 3 Καταστατικού ΠΣΕ). Δηλ. έχουν ως στόχο τους την ενότητα της «Εκκλησίας του Οικουμενισμού» ή της Πράσινης Παγκόσμιας Θρησκείας του Σατανά, με βάση τη λεγόμενη «βαπτισματική θεολογία», δηλ. την ένταξη στην ακόμη αόρατη αδιαίρετη Εκκλησία «Εκκλησία του Οικουμενισμού» («θεολογία της ενωμένης αόρατης, αλλά διαιρεμένης ορατής Εκκλησίας») των Χριστιανών εν γένει μέσω βαπτίσματος στο όνομα της Αγίας Τριάδος χωρίς να απαιτείται ούτε ο κανόνας του τύπου της τριπλής κατάδυσης στο νερό ούτε η ακριβής Ορθόδοξη πίστη. Η μεν  «θεολογία της αδιαίρετης αόρατης Εκκλησίας» αλλοιώνει δογματικά το άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν», η δε «βαπτισματική θεολογία» αλλοιώνει δογματικά το άρθρο «Ομολογώ έν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών».

                Κατά την Παράδοση της Εκκλησίας και κατά την Πατερική Θεολογία (ενδεικτικά του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτη), οι Ορθόδοξοι πιστοί, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, οφείλουν
- κατά τους Κανόνες 31ο Αποστολικό και 15ο της Πρωτοδευτέρας, με τελευταίο χρονικό σημείο κατ’ οικονομίαν διατηρήσεως της κοινωνίας, για όσους επιλέξουν την οικονομία, τη «συνοδική» εισαγωγή της «Παν)αιρέσεως (Επιστολή Αγ. Θεοδώρου Στουδίτη προς ηγούμενο Θεόφιλο), η οποία πραγματοποιήθηκε στις 25-6-2016, ημερομηνία ψηφίσεως της Παναιρετικής δογματικής απόφασης με τίτλο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον», οπότε έληξε πλέον η δυνατότητα της κατ’ οικονομίαν διατηρήσεως της κοινωνίας για όσους είχαν επιλέξει την οικονομία και δεν υφίσταται επομένως περαιτέρω δυνατότητα «ΑΧΡΙΚΑΙΡΙΣΜΟΥ»  - 
να παύσουν την εκκλησιαστική κοινωνία, ως εξής:
α) Οι μεν κληρικοί οφείλουν να παύσουν το μνημόσυνο της προϊσταμένης τους αρχής, εφόσον αυτή είναι Παναιρετική στο φρόνημα ή συμβιβασμένη με την Παναίρεση.
β) Οι δε μοναχοί και λαϊκοί οφείλουν να παύσουν την κοινωνία με τους κληρικούς, ιερείς και αρχιερείς, εφόσον αυτοί είναι Παναιρετικοί στο φρόνημα ή συμβιβασμένοι με την Παναίρεση.

                Όσον αφορά την Εκκλησία της Ελλάδος,  πρέπει να επισημανθεί ότι, κατά την ειδησεογραφία, η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, με πρόταση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, έλαβε υπόψη της στην Έκτακτη Συνεδρίασή της του Μαϊου 2016 τα δεδομένα της διαβούλευσης επί των προσυνοδικών κειμένων μόνον των Μητροπολιτών – μελών της, αρνούμενη να λάβει υπόψη της τα δεδομένα της ίδιας διαβούλευσης που προέρχονταν από τις λοιπές τάξεις του πληρώματός της (λοιπών κληρικών, μοναχών, και λαϊκών), σε αντίθεση με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία στην οποία η Ιερά της Σύνοδος έλαβε υπόψη της τα δεδομένα της δικής της διαβούλευσης επί των αυτών προσυνοδικών κειμένων τα προερχόμενα από όλες τις τάξεις του πληρώματός της (αρχιερείς, λοιποί κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί). Τούτο αποδεικνύει ότι όσοι Μητροπολίτες από την  Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος δέχθηκαν την εν λόγω πρόταση του Αρχιεπισκόπου, ακολουθούν όχι την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία, αλλά την Μη ορθόδοξη εκκλησιολογία παπικής εμπνεύσεως του γνωστού εισηγητή της. Κατ’ αυτήν, όπου Επίσκοπος  - έστω και Μη ορθοτομών, δηλ. Μη αποκόπτων τις απαγορευμένες από την Αγία Γραφή, τις Αγίες Συνόδους και τους Αγίους Πατέρες καινοτομίες, ως προστάτης του ποιμνίου της τοπικής του εκκλησίας -  εκεί Εκκλησία, κατά το γαλλικό L Etat cest moi (το Κράτος είναι δικό μου) του Βασιλιά Λουδοβίκου 14ου, το οποίο αναλόγως μεταφερόμενο (mutatis mutandis) σημαίνει «ο Επίσκοπος ή ο Προκαθήμενος είναι η Εκκλησία». Επίσης, η 25μελής αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ψευδο-Σύνοδο της Κρήτης παραβίασε σαφώς την απόφαση του Μαϊου 2016 της Έκτακτης Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία έδιωσε την εντολή στην αντιπροσωπεία της να ψηφίσει στην εν λόγω Ψευδο-Σύνοδο ότι ο Παπισμός δεν είναι εκκλησία.

                Κατόπιν των ανωτέρω, είναι σαφές ότι οι Προκαθήμενοι και οι Αρχιερείς που ανήκαν στις αντιπροσωπείες των δέκα (10) Αυτοκέφαλων Εκκλησιών διέπραξαν το εκκλησιαστικό ποινικό αδίκημα της ΑΙΡΕΣΕΩΣ, διότι οι εν λόγω Αυτοκέφαλες Εκκλησίες ψήφισαν τη δογματική απόφαση με τον τίτλο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον», η οποία περιλαμβάνει τις ανωτέρω αναφερόμενες δογματικές αλλοιώσεις του Συμβόλου της Πίστεως.  Σε σχέση με την Εκκλησία της Ελλάδος, ο Προκαθήμενός της και  τα λοιπά 24 μέλη – Μητροπολίτες της αντιπροσωπείας της στην Ψευδο-Σύνοδο της Κρήτης, διέπραξαν, εκτός του εκκλησιαστικού ποινικού αδικήματος της αιρέσεως, και εκείνο της παράβασης καθήκοντος, διότι παραβίασαν την απόφαση του Μαϊου 2016 του ανώτατου οργάνου διοικήσεως της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος, δηλ. της (Έκτακτης) Συνόδου της Ιεραρχίας της, η οποία έδωσε την εντολή στην αντιπροσωπεία της να ψηφίσει, στην εν λόγω Ψευδο-Σύνοδο, ότι ο Παπισμός δεν είναι εκκλησία.

     Σε πλήρη μορφή την εν λόγω μελέτη μπορείτε να αναγνώσετε στη ΘΕΟΓΝΩΣΙΑ (www.theognosia.gr).

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Συνέντευξη της Ιρίνα Bergseth στον
Δημοσιογράφο Andrew Fefelov της Ρωσικής Εφημερίδας ΑΥΡΙΟ

http://zavtra.ru/content/view/chto-na-nas-dvizhetsya/
9 Μαΐου του 2013

Εφημερίδα "Αύριο": Ιρίνα, θα μας πείτε πώς βρεθήκατε στη Νορβηγία, και τί εντύπωση έκανε σε σας αυτή η χώρα;

Irina Bergseth Το 2005 παντρεύτηκα στην Μόσχα με αλλοδαπό πολίτη της Νορβηγίας. Ο γιος μου ήταν τότε 7 ετών.  Πήγαμε να ζήσουμε στη Νορβηγία, στο χωριό Άουρσκογκ κοινότητας  Άουρσκογκ  Χιόκλαντ.
Δεν γνώριζα τότε, ότι πριν από μισό αιώνα, η Νορβηγία ήταν μία χώρα  με το επίπεδο  πολιτισμού συγκρίσιμο με τις χώρες της Κεντρικής Αφρικής. Το 1905 η Νορβηγία έπαψε να εξαρτάται όχι μόνο από την Δανία αλλά και από την Σουηδία. Η χώρα  ήταν και παρέμενε κράτος δουλοπάροικων, οι  κάτοικοι  δεν έχουν δει ποτέ τα  αφεντικά της. Πληρώνουν μόνο τους φόρους. Ανάπτυξη του πολιτισμού δεν υπήρχε. 
Οι κάτοικοι ομιλούσαν πότε την δανέζικη και πότε την σουηδική  δηλαδή τις  γλώσσες των καταπιεστών. Αργότερα, αυτές οι γλώσσες αναμίχθηκαν και δημιούργησαν  μια τεχνητή γλώσσα,  που ονομάστηκε  Μπούκμολ. Αν και σήμερα κάθε οικογένεια στη Νορβηγία μιλάει τη δική της διάλεκτο. Μέχρι τώρα, στη Νορβηγία δεν υπάρχει επίσημη  γλώσσα του κράτους. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η χώρα αυτή τώρα διαμορφώνεται, εάν δεν υπήρχε αντιβαίνουσα διαδικασία. 
Η Νορβηγική κοινωνία αποδομείται  ηθικά ταχύτατα, αντιγράφοντας αμερικανικούς νόμους και νοοτροπίες. Το πετρέλαιο βρέθηκε στην θάλασσα πριν από 50 χρόνια. Είναι σαφές ότι μια χώρα που δεν έχει επιστήμη και πολιτισμό, δεν θα μπορούσε να έχει την τεχνολογία για την εξόρυξη πετρελαίου από την θάλασσα - η Νορβηγία εκμεταλλεύτηκε την ξένη επιστημονική και τεχνολογική συνδρομή.
Όλα αυτά τα έμαθα αργότερα. Όταν έφευγα από την Ρωσία, ήξερα μόνο ότι στη Νορβηγία έχει το υψηλότερο επίπεδο ζωής στον κόσμο.  Παρά το γεγονός ότι αποφοίτησα από τη Σχολή Δημοσιογραφίας και έχω διδακτορικό φιλολογικών επιστημών, η Νορβηγία δεν αναγνώρισε την εκπαίδευσή μου.   
Μου προσφέρθηκε να εργασθώ ως δασκάλα σε γειτονική μας Fet-κοινότητα σε σχολείο  νέου τύπου, ανάλογο του προοδευτικού τύπου της Δανίας  που ονομάζεται "Riddersand», σε μετάφραση  σημαίνει  "Σχολείο των Ιπποτών". Σε σύγκριση με το ρωσικό σχολικό σύστημα, όλα τα  νορβηγικά  κρατικά  προγράμματα  στην ουσία μοιάζουν να είναι φτιαγμένα  για  διανοητικά καθυστερημένος.  
Στο δημοτικό σχολείο από την 1η έως την 7η τάξη το έργο του κρατικού προγράμματος συμπεριλαμβάνει: οι δάσκαλοι να διδάξουν  στα παιδιά το αλφάβητο, έως 13 ετών να μάθουν να μετράνε  και να διαβάζουν τις ετικέτες των τιμών στα καταστήματα. 
Το διάβασμα μεγαλόφωνα στην τάξη δεν επιτρέπεται, επειδή το παιδί αισθάνεται «ντροπή». 
Ειδικός δάσκαλος βγάζει το παιδί στον διάδρομο -και μόνο εκεί- ακούει το παιδί να διαβάζει, έτσι ώστε να μην ντροπιάσει το "μικρό". 
Ο δάσκαλος έχει το δικαίωμα να κάνει στα παιδιά
μέσα στην ημέρα δύο ασκήσεις μαθηματικών.
Αν τα παιδιά δεν μάθουν το μάθημα, στη συνέχεια, τρεις ημέρες αργότερα, πάλι προσπαθεί να τους εξηγήσει την ύλη  του περασμένου μαθήματος. Εργασία για το σπίτι για την εβδομάδα - 5 λέξεις στα αγγλικά ή οκτώ, κατά την διακριτική ευχέρεια του παιδιού.
Το Νορβηγικό Σχολείο είναι παράδειγμα της πλήρους υποβάθμισης της εκπαίδευσης. 
Δεν υπάρχουν μαθήματα  λογοτεχνίας, ιστορίας,  φυσικής, χημείας, φυσικής επιστήμης. Υπάρχουν φυσικές επιστήμες (όπως η μελέτη περιβάλλοντος) και ονομάζεται «αναθεώρηση», όπου τα παιδιά μαθαίνουν τον κόσμο σε γενικές γραμμές. 
Ξέρουν ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος υπήρξε. Όλα τα άλλα στοιχεία - είναι «κακοποίηση του παιδιού και της ψυχής του», σύμφωνα με το σύστημα παιδείας της Νορβηγίας. 
Η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο δεν ταΐζει τα παιδιά στα σχολεία και στα νηπιαγωγεία. Σωστότερα, τρέφουν τα παιδιά με κάποια ¨αηδιαστική σούπα¨, που ονομάζεται «ντοματόσουπα» από τη συσκευασία μία φορά την εβδομάδα. 
Είναι ακριβώς έτσι: σε παιδικούς σταθμούς, τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού τομέα – τα τρόφιμα δίδονται μόνον μια φορά την εβδομάδα! 
Ο μεγαλύτερος γιος μου είχε κάνει στη Ρωσία δύο τάξεις σε ένα κανονικό σχολείο. Ως εκ τούτου, στη Νορβηγία ήταν ένα παιδί θαύμα. Έως την 7η τάξη, δε διάβαζε τίποτα - δεν υπήρχε καμία ανάγκη για να διδαχτεί. Στους τοίχους των σχολείων, υπάρχουν ανακοινώσεις: 
«Εάν οι γονείς σας επιβάλουν  να κάνετε τα μαθήματα - καλέστε στο τηλέφωνο. Εμείς  θα σας βοηθήσουμε να ελευθερωθείτε από τέτοιους γονείς.".
Ο μόνος τρόπος ασκήσεως της  μνήμης του γιου μου ήταν το πιάνο. Έλεγα στον γιό μου "Μην τολμήσεις και πεις κάπου ότι έχεις μια τέτοια απαιτητική μητέρα ..."
Η ιατρική στη Νορβηγία  είναι  συμφορά! Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι γιατροί στη Νορβηγία δεν υπάρχουν. Για να γίνεις γιατρός απαιτεί πολλά χρόνια σπουδών στο πανεπιστήμιο. Ως εκ τούτου, γιατροί αναζητούνται κατά κάποιο τρόπο κακήν κακώς απ' όλη τη δυτική Ευρώπη.  
Θα σας αναφέρω την εμπειρία μου με τον γιο μου Σάσα. Έπρεπε ο γιος μου να αφαιρέσει μια ελιά στο σώμα του. Του έμεινε ουλή σ' αυτό το σημείο ίση με 5 εκατοστά Ήταν τύχη  που η αγροτικός  ιατρός της περιοχής  μας  στο Borklangene δεν χειρούργησε τον γιό μου. Ήταν μια κυρία από την Ανατολική Γερμανία. Μας είπε ξεκάθαρα: " Ξέρεις, εγώ ποτέ δεν έχω κάνει αυτή την δουλειά στην Γερμανία, εγώ εργαζόμουν  σε ασφαλιστική εταιρεία. 
Εκεί ήταν έτσι... αν κάποιος έσπασε το πόδι του, τότε ερχόμουν  και διαπίστωνα  ¨ναι αυτό το πόδι είναι σπασμένο"… και ξαφνικά πρόσθεσε: «Μην ανησυχείτε, θα το κάνω».   
Άνοιγε ένα ιατρικό βιβλίο και διάβαζε: "Εδώ γράφει: το βαμβάκι βρέξτε  με οινόπνευμα, σκουπίστε το μέρος μέχρι ...". Φυσικά, αγκάλιασα τον γιο μου και γρήγορα απευθύνθηκα  προς την έξοδο... Ο γιατρός που χειρούργησε τον γιό μου -χειρουργός από το Όσλο, με εμπειρία 20 ετών- για τον οποίο περιμέναμε στην σειρά για περισσότερο από επτά μήνες, αυτός ο χειρουργός ¨τακτοποίησε¨ τον γιό μου, ως αγροτικός κτηνίατρος.
  
Εφημερίδα "Αύριο":  Όλο αυτό το τοπικό «colorize » μπορεί να δημιουργήσει ένα πρόβλημα, αλλά από πότε η ζωή σας στη Νορβηγία έχει γίνει αφόρητη και γιατί;

Irina Bergseth:  Η συμφορά συνέβη μετά από έξι χρόνια παραμονής μου στη Νορβηγία. Δεν ήξερα τίποτα για το σύστημά ονόματι ¨Barnevarn".  
Ζούσα με τις δικές μου ανησυχίες και μικροπροβλήματα: δουλειά, σπίτι, οικογένεια... Ζούσα με λίγο ενδιαφέρον για την κρατική δομή και τα πολιτικό-κοινωνικά δρώμενα της χώρας. 
Άκουγα που και πού, ότι  έπαιρναν  τα παιδιά  από  κάποιους,  όμως  εγώ  ήξερα,  ότι  ήμουν  κανονική  μητέρα. Χώρισα με τον άντρα μου μετά από τρία χρόνια γάμου, μετά την γέννηση του δεύτερου γιου μου. Αιτία  ήταν η σύγκρουση πολιτισμών. 
Μου λένε: "Αλλά υπάρχει σε κάθε σπίτι του χωριού μια τουαλέτα κι ένα ντους. " Ναι¨, τους απαντώ, όμως  οι Νορβηγοί συνήθως πάνε να ουρήσουν έξω,  πίσω από το σπίτι τους. Για τρία χρόνια ζούσα μόνη με τα παιδιά. Πήρα δάνειο, αγόρασα διαμέρισμα, είχα κανονική φυσιολογική ζωή, ποτέ δεν υπήρξα υπόδικη ή φοροφυγάς ή έκανα οτιδήποτε μεμπτό, προκειμένου να απασχολήσω τα όργανα του κράτους, παρά μόνον  εργαζόμουν  κι  αφιέρωνα επαρκή  χρόνο  για τα παιδιά. Τα παιδιά έμειναν μαζί μου, δεδομένου ότι ο μπαμπάς στεναχωρούσε τον γιο μου (από τον πρώτο μου γάμο), έθεσα θέμα να μην υπάρξουν συναντήσεις (με τον μεγάλο μου γιο κι αν ήταν δυνατόν και με τον μικρό).
Σύμφωνα με το νόμο, ο πατέρας του μικρού μου γιου ήταν υποχρεωμένος να  ανταποκριθεί. 
Κρατιόμουν όσο μπορούσα, ώστε ο πατέρας του παιδιού μου να μην μείνει μαζί του το βράδυ – διότι υπήρχε απειλή ξυλοδαρμού. Το νηπιαγωγείο κι άλλες κρατικές υπηρεσίες με πίεζαν να δίνω το παιδί στον πατέρα του. Έτσι ο γιος μου παρέμεινε με τον πατέρα του στην αρχή από δύο ώρες το Σάββατο ή την Κυριακή. Αλλά την τελευταία φορά, όταν έκλεισε τα τέσσερα του χρόνια, πέρασε με τον πατέρα του σχεδόν μια  εβδομάδα. 
Το παιδί  ήταν με  πυρετό,  όταν το πήρε για να το πάει σε συγγενείς στο Τροντχάιμ.  Έξω είχε παγετό με θερμοκρασία 30 βαθμοί υπό το μηδέν. 
Στις 7 Μαρτίου του 2011 πήγα στην αστυνομία του χωριού ¨Bjorlelangen¨, επειδή το μικρό  μου αγόρι μου είπε, ότι η θεία και ο θείος του, οι συγγενείς του πατέρα του, τον πόνεσαν στο στόμα και στον ποπό. Μου μίλησε για πράγματα, που εγώ δεν μπορούσα στην αρχή να τα πιστέψω.
Υπάρχει στην Νορβηγία κάποια νορβηγική λαϊκή παράδοση, συνδεδεμένη με το να σχετίζονται οι συγγενείς εξ αίματος στενά με παιδιά: αγόρια και κορίτσια, με μεταγενέστερη μεταφορά στους γείτονες τους. 
Να πιστέψω σε αυτή την τρέλα ή ανοησία ή κόλαση - εγώ στην αρχή δεν μπορούσα. ¨Έτσι πήγα στην αστυνομία και έκανα καταγγελία. Την 8η Μαρτίου κλήθηκα στην υπηρεσία της επιμέλειας των παιδιών ¨Barnevarn¨. 
Η ανάκριση διήρκεσε έξι ώρες.  Εκεί ήμουν μόνο εγώ και τα δύο παιδιά μου. Στην  Νορβηγία  υπάρχει  ένα ¨υποδειγματικό¨  σύστημα προστασίας των παιδιών,  που δημιουργήθηκε «για τα μάτια του κόσμου», ότι δήθεν αγωνίζονται και πολεμάνε την αιμομιξία.   
Αργότερα συνειδητοποίησα,  ότι τα κέντρα ¨Barnevarn¨,  που υπάρχουν  σε κάθε χωριό,  το μόνο σκοπό έχουν  να εντοπίσουν την  τάχα ¨ομολογία¨ του παιδιού περί μη ¨ευχαριστημένης¨ μητέρας  (ή πατέρα),  να απομονώσει τα παιδιά αυτά από τους γονείς τους  και να τους ¨τιμωρήσει¨ ( όπως τα παιδιά και τους γονείς ταυτόχρονα).
Από τις εφημερίδες έμαθα για την υπόθεση, όταν ένα κορίτσι 7 ή 8 ετών, καταδικάστηκε σε καταβολή των δικαστικών εξόδων και καταβολή αποζημιώσεων στον βιαστή της για την παραμονή του στη φυλακή. Στη Νορβηγία, όλα τα πράγματα είναι από την ¨ανάποδη¨. 
Η παιδεραστία  ουσιαστικά  δεν θεωρείται έγκλημα. Την 8η Μαρτίου 2011 ήταν η πρώτη φορά που κατασχέθηκαν και τα δύο παιδιά μου.  Η κατάσχεση  γίνεται ως εξής:  το παιδί δεν επιστρέφει από το νηπιαγωγείο ή το σχολείο, δηλαδή  ουσιαστικά  το  κλέβουν  από  σάς,  εξαφανίζεται.  Αυτό συμβαίνει επειδή το παιδί  ¨το απομακρύνουν¨ από εσάς σε μυστική διεύθυνση. 
Την ημέρα εκείνη, μου είπαν: "Καταλάβετε  την κατάσταση, εσείς  μιλάτε για  παιδική κακοποίηση. Πρέπει να εξεταστείτε από γιατρό και κριθείτε ότι είστε υγιείς."  
 Δεν είχα αρνηθεί.  Η πολυκλινική ήταν κοντά,  δέκα λεπτά με το αυτοκίνητο. Μ' έβαλε στο αυτοκίνητο η υπάλληλος της ¨Barnevarn¨ , λέγοντας: « Εμείς θα σας βοηθήσουμε, θα παίξουμε με τα παιδιά σας. 
Τα παιδιά δεν είναι οπουδήποτε, είναι στην υπηρεσία της προστασίας των παιδιών. 
Τώρα συνειδητοποιώ ότι αυτό ήταν παράνομο.   
Όταν φτάσαμε στην κλινική, ο μεγαλύτερος μου γιος Σάσα, ήταν τότε 13 ετών, ου τηλεφώνησε και είπε: «Μαμά, μας πάνε σε ανάδοχη οικογένεια". 
Βρισκόμουν σε απόσταση δέκα χιλιομέτρων από τα παιδιά μου,  όταν τα παιδιά τα φυγάδευαν προς μυστική διεύθυνση. 
Σύμφωνα με την τοπική νομοθεσία, τα παιδιά μετακινούνται χωρίς έγγραφα. Το μόνο πράγμα που θα μπορούσα να κάνω – να κρατήσω την ψυχραιμία μου.  Το κλάμα στη Νορβηγία απαγορεύεται, θεωρείται ως ασθένεια, και σε αυτή την περίπτωση η ¨Barnevarn¨ θα εφάρμοζε  την  καταναγκαστική ψυχιατρική.
Αποδεικνύεται ότι στη Νορβηγία  υπάρχει  ένα κρατικό πρόγραμμα, η ποσόστωση για την απομάκρυνση των παιδιών από τους γονείς τους. Τα όργανα ¨προστασίας παιδιών¨  ανταγωνίζονται  για την υλοποίησή του – είναι κατά κάποιο τρόπο ένα είδος κρατικού διαγωνίσματος. Δημοσιεύονται ανά τρίμηνο οι πίνακες  και  τα διαγράμματα με τον  αριθμό  των ¨κατασχεμένων ¨παιδιών  ανά επιλεγμένη περιοχή.
Πρόσφατα πήρα ένα έγγραφο στα χέρια μου – Έκθεση των Σουηδών.  Πρόκειται για μια έκθεση σχετικά με τις περιπτώσεις απομάκρυνσης των παιδιών από οικογένειες στη Σουηδία και στις γειτονικές σκανδιναβικές χώρες (http://www.familypolicy.ru/read/1403).  
Πρόκειται για ένα περίεργο φαινόμενο. Η έκθεση αναφέρει, ότι στη Σουηδία από τους  γονείς κατασχέθηκαν 300.000 παιδιά. Μιλάμε για  μία  ολόκληρη  γενιά  που  εκλάπει από τους βιολογικούς  γονείς.  Οι επιστήμονες, εγκληματολόγοι, νομικοί,  δικηγόροι  -  οι άνθρωποι με τις παραδοσιακές αξίες που θυμούνται ακόμη ότι η οικογένεια  στη Σουηδία  υπήρχε - είναι σαστισμένοι.  Λένε ότι συμβαίνει κάτι παράξενο. 
Μια  κατάσταση - πογκρόμ  (κατάσταση καταστροφής)  των παραδοσιακών  οικογενειών. Οι ειδικοί εμπειρογνώμονες ονομάζουν τον αριθμό 10 χιλιάδες Κορόνες Νορβηγίας (ΝΟΚ)  ανά ημέρα (είναι περίπου 50χιλ ρούβλια ). Το ποσό αυτό το παίρνει μια νέα ανάδοχη οικογένεια για κάθε ένα  θετό παιδί (οποιοδήποτε).  
Κάθε ξεχωριστός  υπάλληλος  (agent) της οργάνωσης  Barnevarn λαμβάνει από τον κρατικό προϋπολογισμό ένα μεγάλο μπόνους  γι' αυτή την  ¨δουλειά¨:  δηλαδή για την καταστροφή της ¨οικογενειακής φωλιάς¨, για την κλοπή των απογόνων.  Αυτό συμβαίνει σε όλες τις σκανδιναβικές χώρες.
Εν τω μεταξύ ο θετός γονέας  μπορεί να επιλέξει το παιδί  ¨της  αρεσκείας  του¨,  όπως  γίνεται στο παζάρι.  Για παράδειγμα, σας άρεσε  εκείνο το γαλανομάτικο  κοριτσάκι  ρωσικής  καταγωγής και απλά θέλετε να το πάρετε για αναδοχή. 
Στη συνέχεια, το μόνο που χρειάζεται να καλέσετε ¨Barnevarn¨ και να πείτε:  "είμαι έτοιμος, έχω ένα μικρό δωμάτιο για το παιδί ..." αναφέροντας το όνομα του παιδιού. Και θα σας το παραδώσουν αμέσως. 
Δηλαδή,  πρώτα  βρίσκεται η ανάδοχη οικογένεια, και στη συνέχεια αποσύρεται από τους βιολογικούς γονείς "κατόπιν παραγγελίας"  το παιδί. Οι ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων  προσπαθούν - μάχονται μ' αυτό το παντοδύναμο  σύστημα  τιμωριών  ¨Barnevarn¨.  
 Πιστεύουν στα σοβαρά ότι δεν είναι τίποτα άλλο, από  το  διεφθαρμένο σύστημα της εμπορίας παιδιών. Ο  κόσμος που υπέφερε από το σύστημα ¨Barnevarn¨ στις 3 Μαΐου 2013 διοργάνωσαν διαδήλωση διαμαρτυρίας κατά του βίαιου διαχωρισμού  των  γονέων  και  παιδιών στη Νορβηγία . 
Όσον αφορά την κλοπή των παιδιών από τους γονείς τους, η Νορβηγία  βαίνει μπροστά από τα υπόλοιπα κράτη, εδώ - ο διαχωρισμός των παιδιών από τους γονείς τους – αποτελεί εθνικό σχέδιο.   
Δείτε την επικεφαλίδα στη νορβηγική εφημερίδα: «Το ένα πέμπτο των παιδιών στη Νορβηγία έχει διασωθεί από τους γονείς τους."  
Το ένα πέμπτο - είναι, κατά κάποιον  τρόπο, από το ένα εκατομμύριο του συνόλου των παιδιών σε αυτή τη χώρα - σχεδόν διακόσιες  χιλιάδες  "σωσμένων " και ¨ζώντων¨ πλέον όχι στο σπίτι με τη μητέρα τους,  αλλά στο  ¨άσυλο¨, το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μια φυλακή του οικογενειακού τύπου.
Το επίδομα για το ένα παιδί που δίδεται στους ανάδοχους γονείς στη Νορβηγία είναι περίπου δώδεκα εκατομμύρια ρούβλια το χρόνο ή 2,1 εκατομμύρια κορόνες Νορβηγίας (ΝΟΚ) ανά έτος. 
Και αν πάρετε ένα παιδί με αναπηρία, (ή το κάνετε ανάπηρο) μπορείτε να πάρετε ακόμα περισσότερα οφέλη και επιδοτήσεις. 
Όσο μεγαλύτερο είναι το τραύμα του παιδιού, τόσο περισσότερο κέρδος για το ¨άσυλο¨…
Σύμφωνα με τις στατιστικές που δημοσιεύονται σε εφημερίδες της Νορβηγίας, από δέκα νεογέννητα μόνο τα δύο γεννιούνται από Νορβηγούς γονείς και τα οκτώ από τα δέκα είναι παιδιά των μεταναστών. Οι μετανάστες παρέχουν υγιές πληθυσμό για την  Νορβηγία, αφού στους μετανάστες  δεν συνηθίζονται οι στενές σχέσεις μεταξύ των συγγενών (αιμομιξίες), όπως αντίθετα συνηθίζονται στους Νορβηγούς. 
Τα περισσότερα παιδιά που γεννήθηκαν στη Νορβηγία και εν συνεχεία «έπεσαν στα νύχια» του συστήματος ¨Barnevarn¨ είναι παιδιά  μεταναστών  ρωσικής καταγωγής. 
Δηλαδή τα ρωσικά  παιδιά  είναι στην  πρώτη θέση των προτιμήσεων.  Σχεδόν όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν από ένα ή δύο Ρώσους γονείς είναι εγγεγραμμένα στις λίστες  του ¨Barnevarn¨ κι αποτελούν την ομάδα ¨υψηλού κινδύνου¨. Είναι  υποψήφιοι  υπ' αριθμόν  ¨ένα¨ για αρπαγή.

Εφημερίδα "Αύριο":  Αν ένα παιδί έχει αρπαχθεί, σε αυτή την περίπτωση, τι θα μπορούσαν να κάνουν οι γονείς;

Ιρίνα Μπέργκσετ:  Κάθε μήνα στη Νορβηγία αυτοκτονεί μια ρωσίδα γυναίκα.  Όταν έρθουν  να  πάρουν τα παιδιά σας, είστε άοπλοι,  είστε  ένας  με  το  σύστημα  απέναντι. 
Σας λένε: «Δεν κάνετε την ομελέτα σύμφωνα με την νορβηγική συνταγή… Εσείς  αναγκάζετε το παιδί  σας να πλένει τα χέρια του με το ζόρι… Εσείς  περπατάτε  κουτσαίνοντας,  δεν μπορείτε να καθίσετε με το παιδί σε ένα sandbox (σε άμμο).  Έτσι  είστε μια κακή μητέρα, το παιδί σας θα παρακρατηθεί !». 
Το σύστημα ¨προστασίας¨ των παιδιών στη Νορβηγία βασίζεται σε ¨τεκμήριο της ενοχής¨ των γονέων. 
Ο γονέας ¨προφανώς είναι ένοχος¨. Στους γονείς χύνεται θάλασσα ψεύδους.  Όλα ξεκινούν με μια απλή δήλωση: «Εσείς θέλετε να πάτε στη Ρωσία!!" Και εσείς δεν μπορείτε να το αρνηθείτε αυτό, εφόσον έχετε συγγενείς στη Ρωσία.
Ή σας λένε: «Θέλετε να σκοτώσετε τα παιδιά σας".  Αυτό οφείλεται στο γεγονός, ότι οι Ρώσοι λένε μέσα από την καρδιά τους "θα σε σκοτώσω!....". Σας αναγκάζουν με τον τρόπο τους να βρίσκεστε μόνιμα σε θέση να πρέπει να δικαιολογήστε συνεχώς. Κι έχετε συνειδητοποιήσει ότι είναι αδύνατον να δικαιολογηθείτε. 
Κανείς μόνος δεν μπορεί να σταματήσει τη νορβηγική κρατική μηχανή,  φτιαγμένη για να δίνει  μυθικά  ¨βραβεία¨ σε δικηγόρους, σε υπαλλήλους της επιτροπείας, σε δικαστές, σε ψυχολόγους, σε ψυχιάτρους,  σε ανάδοχους γονείς, σε εμπειρογνώμονες. 
Τα ¨βραβεία¨ δίδονται για το κάθε ¨κατασχεθέν¨ γαλανομάτικο μωρό. 
Δυστυχώς,  εσείς  οι πραγματικοί γονείς δεν έχετε καμία πιθανότητα να διασώσετε το γιο σας ή την κόρη σας από το νορβηγικό ¨άσυλο¨.  Εγώ πέρασα μέσα από όλα τα κλιμάκια των Νορβηγικών δικαστηρίων. 
Παντού διαφθορά. 
Τα παιδιά είναι εμπόρευμα. Δεν επιστρέφονται. 
Οι δικηγόροι του ¨Barnevarn¨ μεταφράζανε και χρησιμοποίησαν εναντίον μου όλο το υλικό του ρωσικού τύπου, που ανέφερε τα παιδιά μου.  Είπαν στο δικαστήριο: «Είναι τρελλή, προστατεύει τα παιδιά της στον τύπο!" 
Στη Δύση δεν υπάρχει ελευθερία του τύπου σε σχέση με τα παιδιά. Είναι αδύνατον να κάνει κανείς έκκληση προς την κοινωνία. Εκεί ισχύει ο Νόμος της ιδιωτικής ζωής (Νόμος περί προστασίας προσωπικών δεδομένων),  τον οποίο Νόμο ενεργά προσπαθούν να τον προωθήσουν σήμερα και στη Ρωσία.

Εφημερίδα "Αύριο": ¨Έχετε καταστήσει σαφές, ότι το ισχύον στη Βόρεια Ευρώπη σύστημα  καταστροφής  της οικογένειας  ενθαρρύνει την σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών. Πώς λειτουργεί  ο μηχανισμός;

Ιρίνα Μπέργκσετ:  Το υπουργείο που έχει σχέση με παιδιά στην Νορβηγία ονομάζεται "κυριολεκτικά" Υπουργείο Παιδιών και Ισότητας όλων των μορφών σεξουαλικής διαφορετικότητας. 
Οι σεξουαλικές μειονότητες στη Νορβηγία δεν είναι πλέον μειονότητες, οι κανονικοί φυσικοί (natoural) άνθρωποι είναι σήμερα μειονότητα. 
Οι κοινωνιολόγοι έχοντας στην διάθεσή τους κάποια στοιχεία, διαπιστώνουν: το 2050 η Νορβηγία θα είναι ενενήντα τοις εκατό homo-χώρα. 
Τι σημαίνει "homo", είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς. 
Λένε ότι η ρωσική φαντασία μας ως "γκέι" και "λεσβία", είναι ¨περασμένος αιώνας¨. 
Η Δύση νομιμοποίησε τουλάχιστον τριάντα είδη μη παραδοσιακού γάμου. Από την άποψη αυτή- η πιο "προχωρημένη" χώρα είναι η Νορβηγία, όπου «άνδρας» και «γυναίκα» - είναι έννοιες παρωχημένες. 
Δεν είναι τυχαίο, ότι στη Νορβηγία ένα παιδί που γεννιέται σε μια φυσιολογική οικογένεια δεν μπορεί να καταστεί δυνατόν να προστατευτεί.   Φαίνεται ότι δεν σας αφορά. Και λέτε στον εαυτό σας: «Ας κάνουν ό, τι θέλουν. Τι σχέση έχω εγώ και τα παιδιά μου; ;!!»
Κι εγώ κάποτε λειτουργούσα μ' αυτό το σκεπτικό, ήμουν σε πλήρη άγνοια των γεγονότων, δεν γνώριζα ότι σε όλη την Ευρώπη εισήχθησαν κάποια σεξουαλικά πρότυπα που διέπουν την εκπαίδευση των παιδιών με ένα ορισμένο τρόπο (http://yadi.sk/d/oa3PNRtG3MysZ). 
Οι κανονισμοί αυτοί είναι δεσμευτικοί ως προς όλα τα κράτη που υπογράφουν την σχετική σύμβαση (convention), την έγκριση της οποίας ενεργά ¨προωθούν τα λόμπι¨ σήμερα στην Ρωσία. 
Ένα ειδικό τμήμα αυτού του ¨πανευρωπαϊκού σεξ στάνταρτ¨ αναφέρει το γιατί  πρέπει  το προσωπικό των νηπιαγωγείων κι οι γονείς, στα ευρωπαϊκά παιδιά να τα εξασκήσουν  στον ¨αυνανισμό¨  αυστηρά  έως  τεσσάρων ετών  και  κατά  κανέναν  τρόπο  αργότερα. Στο κείμενο αυτής της σύμβασης λέγεται ευθαρσώς, ότι οι γονείς μαζί με τους γιατρούς και τους νηπιαγωγούς καλούνται να διδάξουν τα μικρούλια παιδάκια "έρωτα διαφορετικών ειδών¨ 
Για μας τους ρώσους  ¨του σπηλαίου¨ είναι πολύ χρήσιμες  αυτές οι πληροφορίες. Στη σελίδα 46 του εν λόγω εγγράφου αναφέρεται, ότι ένα νεογέννητο πρέπει να συνειδητοποιήσει την ταυτότητα φύλου του (“genderidentification”). 
Ο επιβεβλημένος ¨σεξ-διαφωτισμός¨ θεωρεί, ότι την ώρα της γέννησης του παιδιού σας, είναι απαραίτητο να καθοριστεί τι είναι από: γκέι, λεσβιών, αμφιφυλόφιλων, τραβεστί ή τρανσέξουαλ. 
Και λόγω της ισότητας των φύλων οι έννοιες, όπως «άνδρας» και «γυναίκα» εξαιρούνται;. 
Τότε μόνοι σας βγάλτε τα συμπεράσματα σας. Αν το παιδί σας και πάλι δεν θα επιλέξει "φύλο¨ (¨gender"),  θα βοηθήσει σ' αυτή την περίπτωση η πανίσχυρη νορβηγική ¨Barnevarn¨ ή η φινλανδική ¨Lastensuoelu¨ ή γερμανική ¨Yugendamt¨  κ.ο.κ.
 Η Νορβηγία είναι μία από τις πρώτες χώρες στον κόσμο, η οποία δημιούργησε  Ινστιτούτο Επιστημονικών Ερευνών του Πανεπιστημίου του Όσλο. 
Εκεί μελετάνε τις αυτοκτονίες των παιδιών από 0 μέχρι 7 ετών. Κατά την άποψη του μικροαστού, πολύ παράξενο. Πώς ένα νεογέννητο παιδί μπορεί να αυτοκτονήσει; 
Κατά την γνώμη των τοπικών ¨Barnevarn¨ - είναι φυσικό φαινόμενο. Αν τα παιδιά μετά τις σαδιστικές επιθέσεις - όργια καταλήγουν να πεθάνουν πραγματικά, τότε αυτό επισήμως μπορεί να αποδοθεί σε «αυτοκτονία».

Εφημερίδα "Αύριο": Ιρίνα ας πάμε στην προσωπική σας ιστορία ...

Irina Bergseth: Πήραν τα παιδιά μου για δεύτερη φορά της 30 Μαΐου 2011. Το κουδούνι χτύπησε, δύο αστυνομικοί και δύο υπάλληλοι του ¨Barnevarn¨. Άνοιξα την πόρτα με την αλυσίδα, κοίταξα έξω. 
Οι αστυνομικοί είχαν μαζί τους περίστροφα, ήρθε και ο αρχηγός της αστυνομίας Borklangen και λέει: «Ήρθαμε για να πάρουμε τα παιδιά σας». 
Κάλεσα τον δικηγόρο μου στο τηλέφωνο, μου απαντά : «Ναι, σύμφωνα με τους νόμους της Νορβηγίας, είστε υποχρεωμένη να δώσετε  τα  παιδιά . 
Αν θα αντισταθείτε, τα παιδιά θα τα πάρουν έτσι κ' αλλιώς, αλλά εσείς δεν θα τα δείτε ποτέ.  Θα πρέπει  να δώσετε τα παιδιά σας, και αύριο θα σας εξηγήσουν τι συμβαίνει...».
Τα παιδιά τα απομακρύνανε αμέσως, δεν επέτρεψαν καν ούτε να αλλάξουν ρούχα, εν τω μεταξύ δεν μου έδειξαν κανένα χαρτί, ούτε κάποια απόφαση. 
Μετά την διαδικασία της αφαίρεσης των παιδιών, ήμουν σε κατάσταση σοκ:  τώρα είχα να αποδείξω ότι είμαι μια καλή μητέρα. 
Στις νορβηγικές εφημερίδες διάβασα  για μία υπόθεση, πως ένα αγόρι, το οποίο το πήραν από τη μητέρα του ως παιδί, βιάστηκε σε όλα τα ¨άσυλα¨.  
Μόλις έγινε 18 ετών, αγόρασε ένα όπλο, μπήκε στο "σπίτι"  και  πυροβόλησε τους θετούς γονείς.  Κι άλλη περίπτωση: ένα νορβηγικό αγόρι έκλεγε όταν το πήραν, ήθελε την μητέρα του. 
Οι γιατροί είπαν, ότι το να κλαίει έτσι - είναι παράνοια. Από τα φάρμακά που του χορηγούσαν, έγινε φυτό. Μετά τις κραυγές του Τύπου, είχε σταλεί πίσω στη μητέρα του σε αναπηρική καρέκλα. Δεν μπορούσε να μιλήσει,  έχασε 13-15 κιλά Έπαθε δυστροφία,  με μη αναστρέψιμες διαδικασίες.
Μετά από ένα και μοναδικό ραντεβού μαζί μου, τα μεγαλύτερό μου αγόρι μου είπε, ότι έκανε επιστολή προς το Ρωσικό Προξενείο. "Θα πεθάνω, αλλά θα αποδράσω μακριά από τη Νορβηγία. 
Εγώ δεν θα ζήσω σε στρατόπεδο συγκέντρωσης."  Και μόνος του κατάφερε να οργανώσει την απόδρασή του. 
Στο Διαδίκτυο ήρθε σε επαφή με τον Πολωνό Krzysztof Rutkowski, ο οποίος έχει ήδη καταφέρει να σώσει μια κοπέλα πολωνικής καταγωγής από το νορβηγικό ¨άσυλο¨. 
Ο πολωνός  μου τηλεφώνησε την τελευταία στιγμή, όταν όλα ήταν προετοιμασμένα και μου είπε: «Αν θα πάρω τον γιο σας χωρίς εσάς - θα θεωρηθεί ότι κλέβω το παιδί κάποιου άλλου (kidneping) κι αν είμαι απλά μαζί σας, τότε θα θεωρηθεί, ότι βοηθώ την οικογένεια". Ήταν δύσκολο να αποφασίσω. Η επιλογή ήταν τρομερή: και οι τρεις να πεθάνουμε στη Νορβηγία ή τουλάχιστον να σώσω τον εαυτό μου και τον μεγαλύτερο μου γιο ... Ο Θεός  να  φυλάξει κανέναν  να  δοκιμάσει  αυτό!
Στην Πολωνία μείναμε για τρεις μήνες. Η εξ' αίματος μητέρα μόνο στη Ρωσία έχει δικαιώματα στα παιδιά της, αποτελεί το υποκείμενο του οικογενειακού δικαίου. 
Στην Ευρώπη αυτό δεν ισχύει πουθενά. 
Το παιδί μου εξ' αρχής έλαβε την πρώτη νορβηγική θετή μητέρα. 
Στη συνέχεια μας σταματήσανε στα σύνορα  με το αίτημα της δήθεν "άλλης" επίσημης νορβηγικής μητέρας. Η αίτηση ανέφερε, ότι κάποια ¨θεία¨ (εγώ) έκλεψε ένα παιδί από το έδαφος της Νορβηγίας. 
Στη συνέχεια η Πολωνία σύμφωνα με τους νόμους της Ευρώπης,  έδωσε το παιδί μου σε μία πολωνική θετή μητέρα. Και για να μεταφέρομε το παιδί από την Πολωνία στην Ρωσία, η μητέρα μου, που είναι η γιαγιά του γιου μου, ήταν η ρωσική θετή μητέρα. 
Έτσι, έγινε  ανταλλαγή μεταξύ της Πολωνικής και της Ρωσικής  θετής μητέρας.  Ιδού υπ' αριθμόν ¨ένα¨ νορβηγική γονέας, υπ' αριθμόν ¨δύο¨ πολωνική γονέας και υπ' αριθμόν τρία ρωσική γονέας . Μία κανονική βιολογική μητέρα δεν μετράει για την Ευρώπη .

Εφημερίδα "Αύριο":  Μετά την επιστροφή σας στην Ρωσία άρχισαν να συρρέουν σε σας πληροφορίες σχετικά με παρόμοιες υποθέσεις. Πείτε μας για τις κοινωνικές σας δραστηριότητες.

Ιρίνα Μπέργκσετ:  Μία από τις περιπτώσεις είναι η επόμενη: η Ιρίνα Σ. 18 χρόνια ζούσε στην Αγγλία. 
Είχε εκεί ένα φίλο.  Γέννησε κόρη. Κάποια στιγμή ανακάλυψε τυχαία, ότι ο φίλος της είναι  μέλος του σαδομαζοχιστικού συλλόγου. 
Το κοριτσάκι βλέποντας τηλεόραση  που έδειχναν έναν τοπικό δρομέα, φώναξε: «Μαμά, αυτός ο θείος ήρθε σε μένα, για να παίξουμε το γιατρό. Ω! Και η κυρία για να παίξει μαζί μου στο μπάνιο..." Μπορείτε να φανταστείτε πως είναι, όταν το παιδί σας σάς λέει αυτά;  
Η Ιρίνα Σ. πήγε στον βρετανικό παιδοψυχολόγο, ο οποίος της είπε "Αγάπη μου είστε το ¨κατακάθισμα¨, είστε ¨χτεσινή ημέρα¨. 
Αυτά που μου είπατε δεν είναι διαστροφή, είναι δημιουργικό σεξ για την ελίτ". Η κοπέλα ¨το βούλωσε¨ κι άρχισε να μαζεύει τα πράγματα και ήσυχα να προετοιμάζει την αποχώρησή τους για την Ρωσία. Σοφή γυναίκα. 
Πρώτα στη Νορβηγία νομιμοποιήθηκαν γάμοι ατόμων του ιδίου φύλου. Στη συνέχεια νομιμοποίησαν την υιοθεσία παιδιών από τους γονείς του ιδίου φύλου. Εκεί ιερείς - γυναίκες κι άνδρες – δηλώνουν  ανοικτά για τοναντισυμβατικό τους προσανατολισμό. Και σήμερα βγήκαν κάποιοι ¨τολμηροί¨ μεταξύ των ομοφυλόφιλων, οι οποίοι θέτουν θέματα σχετικά με το να δικαιούνται  να  στεφανώνονται  με  παιδιά. 
Εάν εμείς, οι παραδοσιακοί γονείς, θα καθόμαστε και θα  περιμένουμε, όπως τα φυτά, τότε θα χάσουμε αυτή την μάχη με τους ομοφυλόφιλους (ή με διαφορετικών ειδών gender-ιστές) για την υπεράσπιση των παιδιών μας.  
Οι ¨πειραματικές¨ περιοχές σήμερα είναι η Βόρεια Ευρώπη, οι ΗΠΑ , η Γερμανία, καθώς και οι πρώην βρετανικές αποικίες: Καναδάς, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία – εκεί είναι τα "καυτά σημεία" από όπου παίρνω τα σήματα «SOS» από τις ρωσίδες μητέρες. 
Αυτά τα σήματα  είναι η πρώτες λάμψεις του πολέμου για την ιερή εικόνα της παραδοσιακής ρωσικής οικογένειας. Η σκέψη για αναγκαιότητα ανοικτής αντίστασης μου έδινε την δυνατότητα να μην σπάσω, μην τρελαθώ εκεί στη Νορβηγία. Κάθε ένας από τους γονείς στην Ρωσία πρέπει να καταλαβαίνουν.
Τα τελευταία 30 χρόνια οι δομές του ενδιαφέροντος για την πώληση των παιδιών που ασχολούνται με την ανακατανομή των μαζών του πληθυσμού, θέσπισαν με νόμο την κατάσταση του γονέα και του παιδιού κατά τον εξής τρόπο: το παιδί δεν είναι ένα με τον γονιό.  
Τα παιδιά ανήκουν σε κάποια αφηρημένη κοινωνία ή το κράτος. Επιπλέον, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Χάγης περί κλοπής των παιδιών του 1980, που η Ρωσία υπέγραψε το 2011, τα παιδιά ανήκουν στην επικράτεια, στην οποία έζησαν τους τελευταίους τρεις μήνες. 
Η φιλοσοφία αυτών των μη-ανθρώπων αποκαλύπτεται εν μέρει από το πρόγραμμα του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος, για το οποίο μόλις πρόσφατα διάβασα στα νορβηγικά μέσα ενημέρωσης. 
Ο κ. Lisbakken, Υπουργός Παιδείας μη διστάζοντας, είπε: «Εγώ είμαι ομοφυλόφιλος. Θέλω όλα τα παιδιά της χώρας να είναι το ίδιο όπως είμαι εγώ». 

Δική του ιδέα ήταν η προώθηση του κρατικού πειραματικού προγράμματος:
1. Κατασχέθηκε από τα νηπιαγωγεία όλη η λογοτεχνία, όπως «η Σταχτοπούτα», όλα τα παραμύθια των Αδελφών Γκριμ.  
2. Αντί αυτών των κλασσικών βιβλίων είχαν γραφτεί άλλα βιβλία, ¨σεξιστικά" schёn literatyur, τύπου «βασιλιάς και βασιλιάς»  ή  «ομοφυλόφιλα παιδιά». 
Εκεί, για παράδειγμα, υπάρχει ο πρίγκιπας που ερωτεύεται τον βασιλιά ή πρίγκιπα,  η δεσποινίς-πριγκίπισσα ονειρεύεται να παντρευτεί την βασίλισσα.
3. Τα παιδιά ήδη από τα Νηπιαγωγεία (στο γιογιό), πρέπει να ακούν τις ιστορίες, με την επίδειξη εικόνων από τα καινούργια βιβλία ¨schёn literatyur¨,  που θα τους διαβάζουν οι νηπιαγωγοί.

Θα σας αναφέρω ένα περιστατικό. Ρώσοι τουρίστες ταξίδεψαν στη Νέα Ζηλανδία με βραχυπρόθεσμη βίζα, για παράδειγμα 7 ημερών, η μητέρα, ο πατέρας και το παιδί. Είτε ο γονέας φώναξε στο παιδί, είτε το παιδί έκλαιγε δυνατά. 
Αμέσως από μια καφετέρια ή ξενοδοχείο καλέσανε την Υπηρεσία Προστασίας παιδιού. Ήρθε ομάδα «σωτήρων» και κατάσχεσαν το παιδί, «έσωσαν» από τους «σαδιστικούς γονείς".  
Ρώσοι διπλωμάτες είχαν αγωνιστεί για πάνω από ένα χρόνο, για να υπάρξει η  δυνατότητα  συνάντησης  του παιδιού  με  τους  βιολογικούς  του  γονείς. Εγώ η ίδια δύο χρόνια αγωνίζομαι για το δικαίωμα να πάρω ένα ραντεβού με τον μικρότερο μου γιο. 
Θα σας πω για τον Μπρέιβικ, ο οποίος πυροβόλησε 80 άτομα, όμως έχει το δικαίωμα να καλέσει στο τηλέφωνο κάθε μέρα τους συγγενείς του. 
Οι καταδικασμένοι σε θανατική ποινή σε όλο τον κόσμο έχουν το δικαίωμα της αλληλογραφίας και της επικοινωνίας δια τηλεφώνου και η βιολογική μητέρα δεν είναι σε θέση ούτε να μιλήσετε με το παιδί της!
Με την ευκαιρία, ο Μπρέιβικ "έσωζε" τη Νορβηγία από το Κυβερνόν Εργατικό Κόμμα "Arbeit  party». 
Στα ΜΜΕ δηλώσαν, ότι μισεί τους μουσουλμάνους. Η ιστορία του με δυο λόγια: Ο Μπρέϊβικ βιάστηκε για τέσσερα χρόνια από μια νορβηγική μητέρα. 
Το "Barnevarn" τον πήρε και ¨συνέχισε την πορεία του¨, ως συνηθίζεται. 
Η κάθε οικογένεια με την σειρά τον έχει δοκιμάσει "στη γεύση". Στη συνέχεια, το αγόρι από 9 ετών ετοίμαζε την δράση του. Νομίζω, ότι είναι πλέον απομονωμένος. Του είπαν να σιωπά για το θέμα αυτό!.... Αυτή η πτυχή της υπόθεσης σταδιακά αναδύεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι Σουηδοί δημοσιογράφοι έφεραν στο φως την ιστορία.
Ανά πενταετία το ¨Barnevarn¨ κάνει μια έκθεση σχετικά με τους μετανάστες, των οποίων τα περισσότερα παιδιά είναι στο ¨Barnevarn¨.  Σε αυτόν τον τop-κατάλογο είναι επικεφαλής το Αφγανιστάν, μετά η Ερυθραία,  μετά το Ιράκ. Από τα λευκά παιδιά η Ρωσία είναι στην πρώτη θέση και στον κατάλογο των χωρών είναι στην τέταρτη. 
Οι  ¨βιολογικοί γονείς¨  λαμβάνουν από το κράτος άδεια να επισκεφθούν τα κλεμμένα παιδιά τους  για  δύο ώρες μία φορά το εξάμηνο. Αυτό είναι το μέγιστο. 
Ο μεγαλύτερος γιος μου, ο οποίος διέφυγε στην Ρωσία, πρακτικώς είναι υποχρεωμένος να είναι στο ¨άσυλο ¨ τους, ως  ¨περιουσιακό  στοιχείο¨  του  νορβηγικού  πληθυσμού (Norwegian bifolkning) έως τα 23  του χρόνια. Το θέμα δεν είναι ¨η παιδοφιλία¨ ως τέτοια. 
¨Αυτό¨ είναι ένα διαφορετικό φαινόμενο. Στη Νορβηγία και μόνο 19.000 ΜΚΟ επικεντρώθηκαν στο θέμα μετάλλαξης των παιδιών -της αλλαγής του γενετικού τους προφίλ (mutated ) από τα «αρχαία» είδη ¨άνδρας¨, ¨γυναίκα¨ σε άλλα είδη,  μη-παραδοσιακά. 
Αναγκαστικά τα παιδιά αναπτύσσονται σε ορισμένες μη παραδοσιακές κατηγορίες των genders
Αυτά που είχα ακούσει από τον μικρό μου γιό, δεν είναι μια πρωτόγονη παιδοφιλία, είναι ένα είδος κάποιας "οργανωμένης¨ εκπαίδευσης- κατάρτισης, που στοχεύει σε διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό.

Εφημερίδα "Αύριο":  Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς αυτές τις φρικαλεότητες.

Ιρίνα Μπέργκσετ:  Όσο εσείς συζητάτε, να το πιστεύετε είτε να μην το πιστεύετε, έχει ήδη εμφανιστεί μια ολόκληρη γενιά των γονέων, οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι να ζουν με αυτή τη φρίκη. 
Στη σύγχρονη Ευρώπη όλα αυτά παρουσιάζονται ως ¨ανοχή προς τη διαφορετικότητα¨. 
Τα παιδιά υποτίθεται ότι έχουν το δικαίωμα στη σεξουαλική προτίμηση από μηδέν ετών, έχουν δικαίωμα να επιλέξουν από μια ¨ποικιλία σεξ¨.  Εναντίον μας, εναντίον των γονέων και των παιδιών, λειτουργεί καλά οργανωμένο εγκληματικό δίκτυο ανά τον κόσμο. 
Φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να το παραδεχτούμε ανοιχτά και με ειλικρίνεια και να ξεκινήσει σε κάθε συνοικιακό τμήμα της ρωσικής αστυνομίας και σε όλη την κάθετη γραμμή της, να εισαχθούν ειδικές δυνάμεις, προκειμένου να καταπολεμηθούν αυτές οι διεθνείς ομάδες δημογραφικής  ληστείας. 
Εγώ ενθάρρυνα τους ανθρώπους στην διαδήλωση «Προστασία των παιδιών» στην Μόσχα, προκειμένου να δουν πίσω από την όμορφη μάσκα της δυτικής «juvenile justice» (δικαιοσύνης ανηλίκων), η οποία παρουσιάζεται σε μας με το πρόσχημα της δήθεν «σώστε τα παιδιά από αλκοολικούς γονείς», - δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα παγκόσμιο πείραμα - μετάλλαξης του φύλου των παιδιών μας. 
Είναι ένα τερατώδες πείραμα που εδώ και σχεδόν τριάντα χρόνια ήδη εξελίσσεται  σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στην Ευρώπη, στον Καναδά, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία παντού εκτός Ρωσίας η πατρότητα και η μητρότητα συνθλίβονται και διαχωρίζονται. Η πατρότητα και η μητρότητα ως σύνδεσμοι γονέα με παιδί καταστρέφονται με πλάνο (σχέδιο). 
Οι αριθμοί των παιδιών που αποσύρονται είναι: 200.000 στη Νορβηγία, 300.000 στη Σουηδία, 250.000 στη Φινλανδία, τη Γερμανία, το Ισραήλ - το ίδιο τεράστιο ποσό - είναι κλεμμένες γενιές.

Εφημερίδα  "Αύριο":  Στο πλαίσιο αυτό, η χώρα μας η Ρωσία αποφαίνεται σαν ένα νησί με το  χριστιανικό τρόπο ζωής...

Ιρίνα Μπέργκσετ:  Σχετικά με εμένα, συχνά λένε: "Να, πρώτα έφυγε για την Δύση και τώρα έγινε ένθερμη πατριώτισσα!"  Ναι, εγώ – έγινα πατριώτισσα χωρίς την θέλησή μου. 
Προκειμένου να εκτιμήσετε την χώρα μας,  την Ρωσία μας, ίσως, θα πρέπει πρώτα να τα χάσετε όλα.   
Έχω πληρώσει πολύ υψηλό τίμημα για το λάθος μου – με το δικό μου παιδί και με την τρομακτική εμπειρία. 
Περισσότερες από εκατό ρωσικές οικογένειες σήμερα είναι στα γόνατα γύρω από την Ρωσία με την κραυγή απόγνωσης: «Εμείς είμαστε οι επισκέπτες του μέλλοντός σας. Στην Δύση έκλεψαν  τα παιδιά μας.  Κοιτάξτε τη θλίψη μας και να μαθαίνετε.   

Την συνέντευξη πήρε ο Andrei Fefelov